-
1.
przedmiot w formie drucianej klatki lub skórzanej plecionki nakładany na pysk psa lub innego zwierzęcia, uniemożliwiający im pogryzienie kogoś -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
zwierzęta domowe i hodowlane
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt -
synonimy: namordnik
-
- kaganiec dla psa
- założyć kaganiec
- być, chodzić w kagańcu
- na smyczy i w kagańcu
-
W żadnym z nowojorskich parków nie wolno spuścić psa ze smyczy. Nawet na Wielkim Trawniku Central Parku obowiązuje smycz, a jeszcze lepiej – kaganiec.
źródło: NKJP: Kamila Sławińska: Nowy Jork. Przewodnik niepraktyczny, 2008
Na klatce schodowej znowu spotkaliśmy dzielnicowego, który się odrobinę zjeżył na mój widok i zjadliwym głosem zapytał o kaganiec dla psa.
źródło: NKJP: Karolina Macios: Pieskie życie mojego kota, 2009
Pies ma prawo biegać w miejscach mało uczęszczanych przez ludzi, bo logiczne, że musi się gdzieś wybiegać. Rasy zarejestrowane jako niebezpieczne muszą mieć obowiązkowo kaganiec.
źródło: NKJP: Internet
Furtka była otwarta, więc wszedł na teren ogrodu, ale przy drzwiach wejściowych wybiegł do niego pies w kagańcu, o wyraźnie nieprzyjaznych zamiarach.
źródło: NKJP: Maciej Pinkwart: Dziewczyna z Ipanemy, 2003
Zwierzęta biegają bez smyczy i bez kagańców.
źródło: NKJP: (MP) title Nasz strażnik, Gazeta Wrocławska, 2003-03-01
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kaganiec
kagańce
D. kagańca
kagańców
C. kagańcowi
kagańcom
B. kaganiec
kagańce
N. kagańcem
kagańcami
Ms. kagańcu
kagańcach
W. kagańcu
kagańce
-
Od: kagan, pierwotnie prawdopodobnie 'druciany koszyk osłaniający lampę lub zakładany zwierzętom na pysk'. Wyraz niejasnego pochodzenia, być może ostatecznie z gr. tágēnon / tḗganon 'patelnia, tygiel'.