-
3.
książk. taki, który jest niedelikatny w kontaktach z innymi ludźmi -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności -
- kanciasty wizerunek
-
Jurek - lat 31, psycholog, żonaty, z zaznaczoną otyłością, kanciasty w zachowaniu, o mało wyrazistej twarzy, napięty.
źródło: NKJP: Krzysztof Jedliński i inni: Trening interpersonalny, 1997
Pierwsza dama łagodzi nieco kanciasty wizerunek swojego męża, który podczas kampanii wyborczej potrafił kopnąć trumnę z napisem „PRI” i wymachiwać sztandarem z wizerunkiem Matki Boskiej z Guadalupe.
źródło: NKJP: Daniel Passent: Naprzód, Marta!, Polityka, nr 2443, 2004-03-13
Podejścia do człowieka nie masz. Za kanciasty jesteś i zawsze stajesz sztorcem. Nie umiesz z ludźmi gadać.
źródło: NKJP: Edmund Niziurski: Księga urwisów, 1954
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. kanciasty
kanciasty
kanciasty
kanciaste
kanciasta
D. kanciastego
kanciastego
kanciastego
kanciastego
kanciastej
C. kanciastemu
kanciastemu
kanciastemu
kanciastemu
kanciastej
B. kanciastego
kanciastego
kanciasty
kanciaste
kanciastą
N. kanciastym
kanciastym
kanciastym
kanciastym
kanciastą
Ms. kanciastym
kanciastym
kanciastym
kanciastym
kanciastej
W. kanciasty
kanciasty
kanciasty
kanciaste
kanciasta
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. kanciaści
kanciaści
kanciaste
kanciaste
D. kanciastych
kanciastych
kanciastych
kanciastych
C. kanciastym
kanciastym
kanciastym
kanciastym
B. kanciastych
kanciastych
kanciastych
kanciaste
N. kanciastymi
kanciastymi
kanciastymi
kanciastymi
Ms. kanciastych
kanciastych
kanciastych
kanciastych
W. kanciaści
kanciaści
kanciaste
kanciaste
-
+ kanciasty + (w CZYM)szyk: neutralny -
Od: kant
-
+ kanciasty + (w CZYM)szyk: neutralny