zatupać - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

pot. jakimś działaniem spowodować, że ktoś lub coś utraciło istotne znaczenie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

	Zniszczyć, politycznie zatupać jakąś instytucję jest łatwo, zwłaszcza kiedy jest ona „nie nasza”. źródło: NKJP: Mariusz Janicki: Hucznie w Izbie, Polityka, 2000-04-01
	Prezydent tak zatupie całą polską delegację, że jej pomysły zostaną odłożone na bok. źródło: NKJP: Internet
	Ordynarną propagandą chcą zatupać rzeczywistość. źródło: Internet: wirtualnyzgierz.pl
	W identycznych warunkach nikt Francuzów i Holendrów nie zmuszał, by głosowali ponownie. Wówczas też niektórzy próbowali problem zatupać. źródło: NKJP: Tomasz Domalewski: Zanim piana opadnie, Dziennik Polski, 2008-07-03
	A odwaga cywilna w dzisiejszym świecie została całkowicie zatupana. źródło: NKJP: Gry więzienne, Dziennik Polski, 2005-01-06

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	zatupię rzadziej zatupam	zatupiemy rzadziej zatupamy
2 os.	zatupiesz rzadziej zatupasz	zatupiecie rzadziej zatupacie
3 os.	zatupie rzadziej zatupa	zatupią rzadziej zatupają

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zatupałem +(e)m zatupał	zatupałam +(e)m zatupała	zatupałom +(e)m zatupało	zatupaliśmy +(e)śmy zatupali	zatupałyśmy +(e)śmy zatupały
2 os.	zatupałeś +(e)ś zatupał	zatupałaś +(e)ś zatupała	zatupałoś +(e)ś zatupało	zatupaliście +(e)ście zatupali	zatupałyście +(e)ście zatupały
3 os.	zatupał	zatupała	zatupało	zatupali	zatupały

bezosobnik: zatupano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zatupmy rzadziej zatupajmy
2 os.	zatup rzadziej zatupaj	zatupcie rzadziej zatupajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zatupałbym bym zatupał	zatupałabym bym zatupała	zatupałobym bym zatupało	zatupalibyśmy byśmy zatupali	zatupałybyśmy byśmy zatupały
2 os.	zatupałbyś byś zatupał	zatupałabyś byś zatupała	zatupałobyś byś zatupało	zatupalibyście byście zatupali	zatupałybyście byście zatupały
3 os.	zatupałby by zatupał	zatupałaby by zatupała	zatupałoby by zatupało	zatupaliby by zatupali	zatupałyby by zatupały

bezosobnik: zatupano by

bezokolicznik: zatupać

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

zatupawszy

gerundium: zatupanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: zatupany

odpowiednik aspektowy: zatupywać

+

zatupać

+

KOGO/CO + (CZYM)

Zob. tupać