akuszer

Z bramy przelotowej koło sklepu z konfiturami wytoczył się pijany medyk lub akuszer dźwigający torbę lekarską tak wielką, że oprócz lekarstw i narzędzi chirurgicznych mogłaby się tam pomieścić cała jego etyka zawodowa.

źródło: NKJP: Marek Krajewski: Koniec świata w Breslau, 2003

Kolejny skurcz. Akuszer nakazuje jej przeć, no, jeszcze jeden wysiłek. Już widać główkę! Jeszcze raz! Ostatni raz się spiąć! Wreszcie Margaret usłyszała cichutkie kwilenie i z ulgą opadła na oparcie swego łóżko-fotela.

źródło: NKJP: Elżbieta Hajnicz: Przekraczając światło, 1996

[...] sprawy rozwodowe, sprawy spadku, bo, proszę, ten i ten trzymał akuszera za rękaw z chronometrem w dłoni, kiedy położnica wydawała ostatnie tchnienie, ażeby mógł dziedziczyć po synu - straszne! prawda?

źródło: NKJP: Zygmunt Haupt: Baskijski diabeł: opowiadania i reportaże, 2007