-
2.
wojsk. pętla wykonana ze skóry lub taśmy, mocowana u rękojeści szabli lub innej, podobnej broni, służąca do zawieszenia broni na przegubie ręki -
- rzadziej daw. temlak
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
broń -
Pierwszą zabawką, jaką pamięta, był temblak od dziadkowej szabli.
źródło: NKJP: Jacek Hugo-Bader: Rosja, Gazeta Wyborcza, 1996-02-09
Właściwie dostosowany temblak miał [...] istotne znaczenie podczas władania bronią w warunkach polowych.
źródło: NKJP: Włodzimierz Kwaśniewicz: Dzieje szabli w Polsce, 1993
Oficerowie nosili [...] temblaki plecione z czarnego rzemienia [...].
źródło: NKJP: Internet
Tasiemkę miał ten temlak z czerwonego jedwabiu. Ciekawe były również dwa pozostałe temlaki [...].
źródło: Archeion, 1983 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. temblak
temblaki
D. temblaka
rzadziej temblaku
temblaków
C. temblakowi
temblakom
B. temblak
temblaki
N. temblakiem
temblakami
Ms. temblaku
temblakach
W. temblaku
temblaki
-
z ukr. temlák
W ukr. z języków tur. (por. tat. tämlik 'pas, rzemień na szablę'). W daw. polszczyźnie także temlak (bez późniejszego, wstawnego -b-).