dłubacz

Pomalutku, bardzo ostrożnie, wrócił do swych antycznych pasji, realizując je zrazu w felietonach z cyklu „Już starożytni Rzymianie”, później w artykułach do miesięcznika „Mówią wieki”. [...] Na salonach uczciwie doceniano jego styl i smak. W partii uważano za niegroźnego dłubacza w przeszłości.

źródło: NKJP: Marcin Wolski: Alterland, 2003

Nie jestem dłubaczem, z książek typu encyklopedycznego korzystam przy pracy.

źródło: NKJP: „Świat w kilku tomach”, Polityka, 2002-07-06

Z karabinem w garści wmieszał się w krótkotrwałą (9-13 kwietnia 1948 r.) rebelię [...]. Komunistyczna Partia Kuby napiętnowała to awanturnictwo i czyniła to konsekwentnie, póki nie stało się oczywiste, że właśnie on wygrywa z Batistą, a nie oni, sumienni dłubacze w dziełach Klasyków.

źródło: NKJP: Wojciech Giełżyński: Portrety, Gazeta Wyborcza, 1994-12-09