-
1.b
zawartość karafki - naczynia -
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Jedzenie i jego przygotowanie
miejsca, osoby, przedmioty, sytuacje związane z jedzeniem
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Jedzenie i jego przygotowanie
używki -
- karafka wina, wódki
- zamówić; wypić, wysączyć karafkę
-
Stroiciel wypił karafkę wiśniowej nalewki z kredensu i zaczął grać swoją kompozycję.
źródło: NKJP: Marek Nowakowski: Powidoki, 2010
Marzył o Paryżu, o bulwarze nad Sekwaną, o karafce domowego wina, wieczorem, gdzieś na placu w żółtym świetle latarni, ale wiedział, że szybko tego nie zazna.
źródło: NKJP: Bartosz Libuda: Wyspa Olchon (11), 2009-07-17 (cotynato.redakcja.pl)
Stiopa dostrzega tacę, na której leży pokrojony, biały chleb, prasowany kawior w salaterce, marynowane borowiki, rondelek z parówkami, a obok karafkę wódki, spoczywającą w wiaderku z lodem.
źródło: NKJP: Michał Komar: O obrotach losów i ciał, 1998
Potem poszliśmy na wydany przez mera Heilles bankiet, gdzie w przemówieniach wszyscy spijali sobie miód z dzióbków, ale było to najzupełniej nieistotne wobec karafek wina piętrzących się na stołach.
źródło: NKJP: Ludwik Stomma: Lećcie z nami, Polityka, 2008-06-28
Ze stołu znika karafka za karafką, nadchodzi pora kolacji. Co dalej? Na dancing do „Europy”!
źródło: NKJP: Włodzimierz Kowalewski: Excentrycy, 2007
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. karafka
karafki
D. karafki
karafek
C. karafce
karafkom
B. karafkę
karafki
N. karafką
karafkami
Ms. karafce
karafkach
W. karafko
karafki
-
+ karafka + (CZEGO) -
internac.
fr. carafe
hiszp. garrafa
wł. caraffa
z ar. garrafa 'pękata butelka, naczynie na wodę'