poskromić

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. strach

  • 2.

    wpłynąć na kogoś w taki sposób, by jego zachowanie stało się zgodne z obowiązującymi normami
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia relacji międzyludzkich

  • synonimy:  utemperować
    • poskromić apetyt, język
  • Centrala partii od dawna mówi o konieczności poskromienia apetytów na stanowiska, ale - widząc nastroje w ugrupowaniu - można sądzić, iż wymiana kadr nie tylko nie osłabnie, ale będzie przybierać na sile.

    źródło: NKJP: Mariusz Janicki: Dół dał głos, Polityka, 2002-03-16

    Beata z trudem relacjonuje przebieg wypadków. Płacze, nie potrafi poskromić nerwów.

    źródło: NKJP: Anna Malinowska: Splamione mundury, Trybuna Śląska, 2003-09-12

    Dyrektor gimnazjum w ogóle nie panuje nad sytuacją. [...] ma pod sobą zaledwie cztery oddziały i nie potrafi tej setki rozwydrzonych uczniów poskromić.

    źródło: NKJP: Paweł i Gaweł, Dziennik Polski, 2001-06-11

    Siedzi sobie dzieciak w autobusie i wszystkich kopie, i na nich pluje. Ktoś grzecznie pańci zwraca uwagę, żeby dziecko poskromiła, a ona na to, że jej dziecko jest chowane bezstresowo i może robić, co chce, żeby się nie stresowało.

    źródło: NKJP: Internet

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. poskromię
    poskromimy
    2 os. poskromisz
    poskromicie
    3 os. poskromi
    poskromią

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. poskromiłem
    +(e)m poskromił
    poskromiłam
    +(e)m poskromiła
    poskromiłom
    +(e)m poskromiło
    poskromiliśmy
    +(e)śmy poskromili
    poskromiłyśmy
    +(e)śmy poskromiły
    2 os. poskromiłeś
    +(e)ś poskromił
    poskromiłaś
    +(e)ś poskromiła
    poskromiłoś
    +(e)ś poskromiło
    poskromiliście
    +(e)ście poskromili
    poskromiłyście
    +(e)ście poskromiły
    3 os. poskromił
    poskromiła
    poskromiło
    poskromili
    poskromiły

    bezosobnik: poskromiono

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. poskrommy
    2 os. poskrom
    poskromcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. poskromiłbym
    bym poskromił
    poskromiłabym
    bym poskromiła
    poskromiłobym
    bym poskromiło
    poskromilibyśmy
    byśmy poskromili
    poskromiłybyśmy
    byśmy poskromiły
    2 os. poskromiłbyś
    byś poskromił
    poskromiłabyś
    byś poskromiła
    poskromiłobyś
    byś poskromiło
    poskromilibyście
    byście poskromili
    poskromiłybyście
    byście poskromiły
    3 os. poskromiłby
    by poskromił
    poskromiłaby
    by poskromiła
    poskromiłoby
    by poskromiło
    poskromiliby
    by poskromili
    poskromiłyby
    by poskromiły

    bezosobnik: poskromiono by

    bezokolicznik: poskromić

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: poskromiwszy

    gerundium: poskromienie

    imiesłów przymiotnikowy bierny: poskromiony

    odpowiednik aspektowy: poskramiać

  • bez ograniczeń + poskromić +
    KOGO/CO
  • Z przedrostkiem po- od dawnego skromić 'powściągać, poskramiać, uśmierzać', które z pierwotnego *sъkromiti 'czynić powściągliwym, umiarkowanym, spokojnym, uległym', utworzonego od psł. *sъkromьnъ 'o ograniczonych rozmiarach, niewielki, niepokaźny', przenośnie 'ograniczony czymś (np. zwyczajami), powściągliwy, umiarkowany, skromny' (Bor); zob. skromny