wokaliza
-
muz. śpiew na samogłosce lub sylabie, bez tekstu, będący ćwiczeniem wokalnym lub częścią utworu muzycznego
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
muzyka -
hiperonimy: śpiew
-
W rezultacie otrzymaliśmy funeralną w nastroju, ilustracyjną muzykę z wokalizami Justyny pobrzmiewającymi w tle zawodzących skrzypiec.
źródło: NKJP: Cosmo wie wszystko, Cosmopolitan, nr 10, 1999
Wokalizy Yoko bywają raz drapieżne, raz spokojne i urzekające, i choć w grę nie wchodzi siła głosu, liczy się pomysłowość jego wykorzystania i, jak się okazuje, niespodziewanie duża wrażliwość muzyczna.
źródło: NKJP: Mirosław Pęczak: Muzykalna wiedźma, Polityka, nr 2595, 2007-03-10
Gutek fenomenalnie łapie z nią kontakt, wręcz kipi energią, co słychać w jego wokalizach.
źródło: NKJP: Marcin Kostaszuk: Indiańskie reggae, Polska Głos Wielkopolski, 2005-03-22
W większości utworów przeplatała wokalizę z recytacją, co stwarzało wrażenie muzycznego rytuału.
źródło: NKJP: Grzegorz Brzozowicz, Filip Łobodziński: Sto płyt, które wstrząsnęły światem: kronnika czasów popkultury, 2000
Puentę utworu stanowi jednak wielogłosowa, piękna wokaliza, z akompaniamentem samej perkusji, a w ostatnich taktach - powrotem dialogu syntezatorów, jakby z powtórnie powracającym pytaniem, na które nie ma odpowiedzi...
źródło: NKJP: Roman Radoszewski: Czesław Niemen: kiedy się dziwić przestanę...: monografia artystyczna, 2004
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wokaliza
wokalizy
D. wokalizy
wokaliz
C. wokalizie
wokalizom
B. wokalizę
wokalizy
N. wokalizą
wokalizami
Ms. wokalizie
wokalizach
W. wokalizo
wokalizy
-
+ wokaliza + (KOGO)
+ wokaliza + (CZYJA) -
fr. vocalise
Od: czasownika vocaliser
W postaci: wokalizy