-
1.
dziewczynka lub kobieta wychowana przez kogoś innego niż jej rodzice lub przez specjalną instytucję -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Edukacja i oświata
organizacje/placówki opiekuńcze i kulturalne -
synonimy: wychowanka
-
Syn skromnego nauczyciela i biednej wychowanicy bogatych krewnych stał się jedną z naczelnych postaci sztuki europejskiej.
źródło: NKJP: Jarosław Iwaszkiewicz: Dziedzictwo Chopina i szkice muzyczne, 2010
Obydwie panie były jednak wychowanicami Instytutu Smolnego, co łatwo było odgadnąć po ich zachowaniu. Smolny, podobnie jak Sacré Coeur, pozostawiał na całe życie wyróżniającą byłe wychowanki ogładę towarzyską.
źródło: NKJP: Mieczysław Jałowiecki: Na skraju imperium, 2000
Hitlerowcy zamordowali także jego wychowanicę Tosię Nadlównę.
źródło: NKJP: Jacek Szczepański: Daniel Segał, Mazowieckie To i Owo, 2003-03-25
Wiele lat temu miał dziedzic wychowanicę. Sierotę ze wsi, nie szlachciankę, którą przygarnął i wychował.
źródło: NKJP: Wit Szostak: Oberki do końca świata, 2007
Dla wychowanic zbiera posagi, bo kto weźmie trędowatą, choćby zaleczoną, bez grosza?
źródło: NKJP: Krzysztof Mroziewicz: Ojciec wzgardzonych i chorych, Polityka, nr 2336, 2002-02-09
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wychowanica
wychowanice
D. wychowanicy
wychowanic
C. wychowanicy
wychowanicom
B. wychowanicę
wychowanice
N. wychowanicą
wychowanicami
Ms. wychowanicy
wychowanicach
W. wychowanico
wychowanice
-
+ wychowanica + (KOGO/CZEGO)
+ wychowanica + (CZYJA) -
Od: wychować; zob. chować