-
1.
książk. osoba, która pochodzi z tego samego miejsca co ktoś inny lub jest tej samej narodowości -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Przynależność i podział terytorialny
nazwy osób ze względu na ich pochodzenie i przynależność terytorialną -
Doskonale pobiegł Czech Ladislav Rygl , który uzyskał siódmy czas i zajął 3. miejsce. Dzięki temu nasz pobratymiec w rankingu za cały rok wyszedł na III miejsce [...].
źródło: NKJP: Król nart Bjarte Engen Vik, Dziennik Polski, 1999-03-22
Już w szkole średniej zaangażował się w politykę, a podczas studiów medycznych założył South African Students Organisation. Zrzeszała młodych ludzi przekonanych o konieczności wyrobienia w pobratymcach świadomości, że walka z rasizmem jest niezbędna.
źródło: NKJP: Bogdan Prejs: Czarna legenda, Dziennik Zachodni, 2006-12-20
W Laosie i Syjamie pobratymców Saów nazywają Kha, natomiast w Kambodży i Wietnamie Południowym - Moj, słowo znaczące tyle co: dziki.
źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Dzikie banany, 1960
[...] miał też przekonanie, że i ona nie chce być odnaleziona. Przypuszczał, bo nigdy taka wieść do niego nie dotarła, że tak jak reszta jej pobratymców zmuszona została do noszenia opaski z gwiazdą Dawida, wygnana z apartamentu [...] i przesiedlona pośród krzyków do piekielnego kręgu dwudziestu trzech ulic, zamkniętych murem z dwiema tylko bramami, zwanego gettem.
źródło: NKJP: Monika Piątkowska: Krakowska żałoba, 2006
Z szoferki zszedł po drabince kierowca - ciemny, bosonogi Maur w długiej do kostek galabii w kolorze indygo. Był, jak większość jego pobratymców - wysoki i potężnej budowy.
źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Heban, 2004
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pobratymiec
pobratymcy
ndepr pobratymce
depr D. pobratymca
pobratymców
C. pobratymcowi
pobratymcom
B. pobratymca
pobratymców
N. pobratymcem
pobratymcami
Ms. pobratymcu
pobratymcach
W. pobratymcu
pobratymcze
pobratymcy
ndepr pobratymce
depr -
+ pobratymiec + (CZYJ)
+ pobratymiec + (KOGO) -
może ukr. pobratým
W XVI w. poświadczona forma pobratym 'człowiek tego samego plemienia, narodu; wierny, oddany przyjaciel' (postać z -ty- pod wpływem ukr. pobratým; w XVII wieku poświadczona oczekiwana polska forma pobracim); od prasłowiańskiego czasownika przedrostkowego *pobratiti 'zbratać' z przyrostkiem *-imъ (Bor); postać współczesna (poświadczona od XIX w.) rozszerzona przyrostkiem -ec; zob. brat