-
1.
książk. proces, w którym pod przymusem lub z własnej woli ktoś przyjmuje polską kulturę i obyczajowość oraz zaczyna posługiwać się językiem polskim -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Przynależność i podział terytorialny
państwa, miasta, obszary geograficzne
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
języki świata -
antonimy: depolonizacja
-
- polonizacja jakichś ziem
- proces polonizacji
- ulec polonizacji
-
Od czasu unii z Polską postępowała polonizacja Litwy. Warstwy wykształcone coraz chętniej mówiły po polsku i przyjmowały polską kulturę; lud pozostał przy języku ruskim lub litewskim.
źródło: NKJP: Piotr Winczorek: Wstęp do nauki o państwie, 1995
Proces polonizacji niemieckiego mieszczaństwa jest faktem godnym uwagi i dowodem atrakcyjnej siły polskiej kultury renesansowej [...].
źródło: NKJP: Jerzy Ziomek: Renesans, 1973
Turcy, którzy przeżyli szarżę, trafili do niewoli i zostali osiedleni na rdzennych ziemiach Polski, a z czasem ulegli kompletnej polonizacji.
źródło: NKJP: Stanisław Sławomir Nicieja: Twierdze kresowe Rzeczypospolitej, 2006
W tym samym czasie w Reszlu osiadła katolicka rodzina Pohlów von Pollendorf, która uciekła z Anglii przed prześladowaniami. Szybko ulegli polonizacji, a ich syn Wincenty zmienił nazwisko na Pol.
źródło: NKJP: Joanna Podgórska: Pożar z czaru, Polityka, 2006-06-24
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. polonizacja
polonizacje
D. polonizacji
polonizacji
neut polonizacyj
char C. polonizacji
polonizacjom
B. polonizację
polonizacje
N. polonizacją
polonizacjami
Ms. polonizacji
polonizacjach
W. polonizacjo
polonizacje
Inne uwagi
Zwykle lp
-
+ polonizacja + KOGO -
łac. Polonia 'Polska'