-
3.
urzędnik dworski we wczesnym średniowieczu, który zajmował się zbrojownią na dworze panującego i noszący przed nim miecz, a w czasach późniejszych stał się urzędnikiem ziemskim -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
Zarówno sam książę, jak i nie odstępujący go nigdy miecznik, Ottokar ze Styrii, z podziwem przyglądali się towarzyszącemu mi osiłkowi.
źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Metamorfozy, 2004
Miecznik był w hierarchii urzędów Rzeczpospolitej stanowiskiem ważnym; zajmował na liście godności państwowych trzynastą pozycję - po podkomorzym, a przed wojskim.
źródło: NKJP: Jolanta Wachowicz-Makowska: Świat zapamiętany, 2002
Na przedzie szedł marszałek koronny z laską będącą oznaką jego godności, a za nim dostojnicy niosący insygnia władzy: koronę - kasztelan krakowski, berło - wojewoda krakowski, jabłko - wojewoda wileński (od unii 1569 r.), miecz - miecznik lub wojewoda sandomierski. Od czasów unii lubelskiej miecznicy koronny i litewski nieśli dwa miecze.
źródło: NKJP: Andrzej Chwalba: Obyczaje w Polsce: od średniowiecza do czasów współczesnych: praca zbiorowa, 2004
Wreszcie w 1774 r. kupił je Michał Hieronim Radziwiłł, miecznik Wielkiego Księstwa Litewskiego, ostatni wojewoda wileński Rzeczpospolitej Obojga Narodów, jeden z najbogatszych magnatów w kraju.
źródło: NKJP: Joanna Podgórska: Niobe z Nieborowa, Polityka, 2006-08-12
Pochodzenie jego było szlacheckie, sięgało czasów przedrozbiorowych. Przodkowie byli miecznikami, podsędkami i chorążymi [...].
źródło: NKJP: Andrzej Szczypiorski: Początek, 1986
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. miecznik
miecznicy
rzadziej miecznikowie
ndepr mieczniki
depr D. miecznika
mieczników
C. miecznikowi
miecznikom
B. miecznika
mieczników
N. miecznikiem
miecznikami
Ms. mieczniku
miecznikach
W. mieczniku
miecznicy
rzadziej miecznikowie
ndepr mieczniki
depr -
Zob. miecz (broń)