-
2.b
książk. znaczenie jakiegoś słowa, wyrażenia, utworu lub przekazu -
[semantyka] lub pot. [semantyka]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język -
Załatwić, dostać, zdobyć, dojścia, chody, plecy, kumoterstwo, po znajomości - kto nie rozumie semantyki tych i pokrewnych słów, niechaj się prędko podszkoli.
źródło: NKJP: Antoni Kroh: Starorzecza, 2010
Oczywiście, jest to utwór o semantyce tak pojemnej, tak, można by rzec, rozgałęzionej, że jego znaczenie da się konstruować na szereg sposobów.
źródło: NKJP: Dariusz Czaja: Lekcje ciemności, 2009
[...] znalazłem w końcu utwór, w którym sam tekst niesie pewien orientalny klimat, w którym zatem stylizacja na śpiew muezina nie będzie nie tylko niczym niestosownym, lecz logicznym i wskazanym - wynika wręcz z meliki i semantyki wiersza!
źródło: NKJP: Roman Radoszewski: Czesław Niemen: kiedy się dziwić przestanę...: monografia artystyczna, 2004
Warto uwzględnić przy tym semantykę obydwu - nie bez powodu wielką literą pisanych - motywów Harfy i Wstęgi.
źródło: NKJP: Zbigniew Lisowski: Poznawanie poezji: interpretacje, 2008
Paralelizm wzmaga afirmatywność harmonii przekazu, jego rytmiczność, która wspomaga semantykę reklamy.
źródło: NKJP: Ewa Szczęsna: Poetyka reklamy, 2001
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. semantyka
semantyki
D. semantyki
semantyk
C. semantyce
semantykom
B. semantykę
semantyki
N. semantyką
semantykami
Ms. semantyce
semantykach
W. semantyko
semantyki
Inne uwagi
Zwykle lp
-
+ semantyka + (CZEGO) -
internac.
fr. sémantique (dosł.) 'znaczący'
niem. Semantik
ros. semántika
z gr. sēmantikós 'oznaczający' < sēmaínō 'znaczę, oznaczam' : sḗma 'znak'