-
2.b
wojsk. oddział wojska, którego celem jest rozpoznanie stanowisk i sił nieprzyjaciela -
[rekonesans] lub [rekonesãs]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną -
Zdarzenie to przedstawia sporządzony przez autora tej relacji szkic sytuacyjny. Gdy nasz rekonesans wracał gwałtownie przez Krzepice do swojej brygady, miasto to było już pod ostrzałem niemieckiej artylerii.
źródło: NKJP: Andrzej Siwiński: Tam, gdzie Niemcy zaczęli 2 wojnę światową, Tygodnik Regionalny „Gazeta Częstochowska”, 2008-10-02
Szwedzi, którym już się dłużyła chwilowa bezczynność po zakończeniu wojny trzydziestoletniej, postanowili wysłać niewielki rekonesans w granice Rzeczypospolitej.
źródło: Internet: histogry.blogspot.com/2014/03/bitwa-pod-obalem
[...] dowodził wcześniejszym rekonesansem francuskich szaserów, a w szarży wziął udział na ochotnika, ale niczym nie dowodził.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rekonesans
rekonesanse
rzadziej rekonesansy
D. rekonesansu
rekonesansów
C. rekonesansowi
rekonesansom
B. rekonesans
rekonesanse
rzadziej rekonesansy
N. rekonesansem
rekonesansami
Ms. rekonesansie
rekonesansach
W. rekonesansie
rekonesanse
rzadziej rekonesansy
-
fr. reconnaissance
Derywat od czasownika reconnaître 'rozpoznawać' < łac. recōgnōscere 'odszukiwać, przypominać
sobie, rozpoznawać'.