-
5.
książk. nadać formę -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
nazwy działań intelektualnych człowieka -
synonimy: oblec
-
- ubrać w formę, w słowa
-
Ludzie lubią ciekawostki tego rodzaju - mówił. - Szczególnie jeśli ubrać je w odpowiednie sugestie i aluzje i sprzedać w sensacyjnym sosie.
źródło: KWSJP: Roman Antoszewski: Kariera na trzy karpie morskie, 2000
[...} to, co ja powiedziałem w 10 słowach, pan jako prawnik ubrał w wypowiedź parominutową.
źródło: KWSJP: Stenogram z 83. posiedzenia Komisji Śledczej ds. PKN Orlen SA
Michał - dla Henryki - ubrał właśnie w słowa to groźne milczenie, które wisiało nad miastami i wsiami, choć ludzie udawali, że go nie słyszą, i zrobił to, stojąc zwyczajnie obok jej krzesła.
źródło: KWSJP: Barbara Nawrocka-Dońska: Stolik z fotografią, 1975
-
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. ubiorę
ubierzemy
2 os. ubierzesz
ubierzecie
3 os. ubierze
ubiorą
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. ubrałem
+(e)m ubrał
ubrałam
+(e)m ubrała
ubrałom
+(e)m ubrało
ubraliśmy
+(e)śmy ubrali
ubrałyśmy
+(e)śmy ubrały
2 os. ubrałeś
+(e)ś ubrał
ubrałaś
+(e)ś ubrała
ubrałoś
+(e)ś ubrało
ubraliście
+(e)ście ubrali
ubrałyście
+(e)ście ubrały
3 os. ubrał
ubrała
ubrało
ubrali
ubrały
bezosobnik: ubrano
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. ubierzmy
2 os. ubierz
ubierzcie
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. ubrałbym
bym ubrał
ubrałabym
bym ubrała
ubrałobym
bym ubrało
ubralibyśmy
byśmy ubrali
ubrałybyśmy
byśmy ubrały
2 os. ubrałbyś
byś ubrał
ubrałabyś
byś ubrała
ubrałobyś
byś ubrało
ubralibyście
byście ubrali
ubrałybyście
byście ubrały
3 os. ubrałby
by ubrał
ubrałaby
by ubrała
ubrałoby
by ubrało
ubraliby
by ubrali
ubrałyby
by ubrały
bezosobnik: ubrano by
bezokolicznik: ubrać
imiesłów przysłówkowy uprzedni: ubrawszy
gerundium: ubranie
liczba pojedyncza liczba mnoga M. ubranie
ubrania
D. ubrania
ubrań
C. ubraniu
ubraniom
B. ubranie
ubrania
N. ubraniem
ubraniami
Ms. ubraniu
ubraniach
W. ubranie
ubrania
imiesłów przymiotnikowy bierny: ubrany
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. ubrany
ubrany
ubrany
ubrane
ubrana
D. ubranego
ubranego
ubranego
ubranego
ubranej
C. ubranemu
ubranemu
ubranemu
ubranemu
ubranej
B. ubranego
ubranego
ubrany
ubrane
ubraną
N. ubranym
ubranym
ubranym
ubranym
ubraną
Ms. ubranym
ubranym
ubranym
ubranym
ubranej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. ubrani
ubrani
ubrane
ubrane
D. ubranych
ubranych
ubranych
ubranych
C. ubranym
ubranym
ubranym
ubranym
B. ubranych
ubranych
ubranych
ubrane
N. ubranymi
ubranymi
ubranymi
ubranymi
Ms. ubranych
ubranych
ubranych
ubranych
odpowiednik aspektowy: ubierać
-
Rzosobowy + ubrać + CO + w CO -
Z przedrostkiem u- 'od' od brać I (zob.). Znaczenie 'odziać, przystroić' rozwinęło się z wcześniejszego
'oporządzić', które z pierwotnego 'zebrać, sprzątnąć (np. ze stołu)'.