reformata

rzadziej reformat

  • członek zakonu reformatów
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    osoby związane z religią i kościołem

  • hiperonimy:  franciszkanin
    zakonnik
  • To stary zwyczaj. Górnicy, którzy przychodzili na msze, dzielili się z zakonem swoimi deputatami solnymi – opowiada reformata o. Ludwik Kurowski, kapelan wielickich górników, przewodnik.

    źródło: NKJP: (PK): Słone bogactwo, Gazeta Krakowska, 2004-12-03

    W 1832 roku krakowski reformata, Manswet Aulach, pojechał do Turcji jako misjonarz.

    źródło: NKJP: Max Cegielski: Oko świata : od Konstantynopola do Stambułu, 2009

    Kolekcja przemyska została odkryta w Archiwum Miejskim już w roku 1868 przez wiedeńskiego reformatę [...], ale dopiero po blisko 150 latach doczekała się naukowego opracowana.

    źródło: NKJP: Stanisław Stępień: Liber legum, czyli nie tylko średniowieczny romans, Życie Podkarpackie, 2008-12-03

    [...] na spotkanie z ojcem A. Błachutem przyszło bardzo wielu koninian. Był także wicemarszałek wielkopolski Zbigniew Winczewski i Tadeusz Wojdyński, przewodniczący Rady Miasta, zakonnicy reformaci, w tym przedstawiciel prowincjała z Krakowa.

    źródło: NKJP: Andrzej Dusza: Zawsze dębowe, Polska Głos Wielkopolski, 2003-11-18

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. reformata
    reformaci
    ndepr
    reformaty
    depr
    D. reformaty
    reformatów
    C. reformacie
    reformatom
    B. reformatę
    reformatów
    N. reformatą
    reformatami
    Ms. reformacie
    reformatach
    W. reformato
    reformaci
    ndepr
    reformaty
    depr
  • Może od fr. réforme < łac. reformātio 'przekształcenie, przemiana'

CHRONOLOGIZACJA:
Zob. reformat
Data ostatniej modyfikacji: 15.10.2016