reformata
rzadziej reformat
-
członek zakonu reformatów
-
- rzadziej reformat
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
osoby związane z religią i kościołem -
hiperonimy: franciszkanin
zakonnik
-
To stary zwyczaj. Górnicy, którzy przychodzili na msze, dzielili się z zakonem swoimi deputatami solnymi – opowiada reformata o. Ludwik Kurowski, kapelan wielickich górników, przewodnik.
źródło: NKJP: (PK): Słone bogactwo, Gazeta Krakowska, 2004-12-03
W 1832 roku krakowski reformata, Manswet Aulach, pojechał do Turcji jako misjonarz.
źródło: NKJP: Max Cegielski: Oko świata : od Konstantynopola do Stambułu, 2009
Kolekcja przemyska została odkryta w Archiwum Miejskim już w roku 1868 przez wiedeńskiego reformatę [...], ale dopiero po blisko 150 latach doczekała się naukowego opracowana.
źródło: NKJP: Stanisław Stępień: Liber legum, czyli nie tylko średniowieczny romans, Życie Podkarpackie, 2008-12-03
[...] na spotkanie z ojcem A. Błachutem przyszło bardzo wielu koninian. Był także wicemarszałek wielkopolski Zbigniew Winczewski i Tadeusz Wojdyński, przewodniczący Rady Miasta, zakonnicy reformaci, w tym przedstawiciel prowincjała z Krakowa.
źródło: NKJP: Andrzej Dusza: Zawsze dębowe, Polska Głos Wielkopolski, 2003-11-18
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. reformata
reformaci
ndepr reformaty
depr D. reformaty
reformatów
C. reformacie
reformatom
B. reformatę
reformatów
N. reformatą
reformatami
Ms. reformacie
reformatach
W. reformato
reformaci
ndepr reformaty
depr -
Może od fr. réforme < łac. reformātio 'przekształcenie, przemiana'