dwuwiersz

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. cytat

  • 2.

    książk.  przytaczany przez kogoś fragment jakiegoś tekstu składający się z dwóch wersów
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność artystyczna człowieka

    literatura

  • hiperonimy:  cytat
  • Wspomniany wyżej dwuwiersz zaczerpnięty z „Myszeidy” zawędrował do krakowskiego folkloru i za taki uznał go Oskar Kolberg, który przytacza opowiadanie o Esterce związane od niepamiętnych czasów z Łobzowem [...].

    źródło: NKJP: Michał Rożek: Symbolika i magia Krakowa, 2000

    Stare piosenki nas wzruszają, ale czy potrafilibyśmy je sami zaśpiewać? Mamy płyty takie i siakie, mamy odtwarzacze coraz nowszych generacji, ale wspólnie nie potrafimy się bawić. Nawet „Sto lat” kończy się na dwuwierszu.

    źródło: NKJP: Irena Sławińska T.: Austriackie gadanie, polskie śpiewanie, Trybuna Śląska, 2002-02-28

    Wszyscy znają - lub przynajmniej powinni znać - bajkę Ignacego Krasickiego, tę kończącą się dwuwierszem: Chłopcy, przestańcie, bo źle się bawicie, dla was jest to igraszka, nam idzie o życie.

    źródło: NKJP: Internet

    Wiele dwuwierszy z jego znakomitych gazeli stało się idiomami w prywatnych rozmowach czy korespondencji.

    źródło: NKJP: Internet

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. dwuwiersz
    dwuwiersze
    D. dwuwiersza
    dwuwierszy
    C. dwuwierszowi
    dwuwierszom
    B. dwuwiersz
    dwuwiersze
    N. dwuwierszem
    dwuwierszami
    Ms. dwuwierszu
    dwuwierszach
    W. dwuwierszu
    dwuwiersze
  • Kalka wyrazu dystych; zob. dwa I, wiersz.