otoczyć się - Wielki słownik języka polskiego PAN

4.

stworzyć wokół siebie jakąś atmosferę

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

jakość i intensywność

synonimy:

osnuć się
owiać się

Stangret obok mnie otoczył się milczeniem; można by pomyśleć, że zasnął.

źródło: NKJP: Witold Zalewski: Pożegnanie twierdzy, 2000

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	otoczyłem się +(e)m się otoczył	otoczyłam się +(e)m się otoczyła	otoczyłom się +(e)m się otoczyło	otoczyliśmy się +(e)śmy się otoczyli	otoczyłyśmy się +(e)śmy się otoczyły
2 os.	otoczyłeś się +(e)ś się otoczył	otoczyłaś się +(e)ś się otoczyła	otoczyłoś się +(e)ś się otoczyło	otoczyliście się +(e)ście się otoczyli	otoczyłyście się +(e)ście się otoczyły
3 os.	otoczył się	otoczyła się	otoczyło się	otoczyli się	otoczyły się

bezosobnik: otoczono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		otoczmy się
2 os.	otocz się	otoczcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	otoczyłbym się bym się otoczył	otoczyłabym się bym się otoczyła	otoczyłobym się bym się otoczyło	otoczylibyśmy się byśmy się otoczyli	otoczyłybyśmy się byśmy się otoczyły
2 os.	otoczyłbyś się byś się otoczył	otoczyłabyś się byś się otoczyła	otoczyłobyś się byś się otoczyło	otoczylibyście się byście się otoczyli	otoczyłybyście się byście się otoczyły
3 os.	otoczyłby się by się otoczył	otoczyłaby się by się otoczyła	otoczyłoby się by się otoczyło	otoczyliby się by się otoczyli	otoczyłyby się by się otoczyły

bezosobnik: otoczono by się

bezokolicznik: otoczyć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: otoczywszy się

gerundium: otoczenie się

odpowiednik aspektowy: otaczać się

Zob. toczyć