-
3.
etn. słomiana kukła, którą - zgodnie z dawnym zwyczajem ludowym w południowej Polsce - młodzi chłopcy zostawiali przed domami panien, których nie lubili -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
zwyczaje i obyczaje -
Nie zawsze [...] dziewczęta zdążyły z porządkami. Był to wstyd dla takiej panny, dlatego musiała się w pewien sposób okupić, np. postawić jakiś poczęstunek. Śmieciowanie było formą zaręczyn lub przynajmniej zalotów. Nielubianym dziewczętom kawalerowie przeważnie dokuczali, podrzucając słomianą kukłę, zwaną paskudnikiem. Opierali ją o drzwi, wieszali na dachach, drzewach, tak, aby wszyscy mieszkańcy ją widzieli. Kiedy ludzie szli do kościoła, wiedzieli, że u takiej panny panuje bałagan.
źródło: NKJP: Elżbieta Kurowska: Karnawał czas zacząć, Dziennik Polski, 2008-01-04
Pannom nielubianym przynoszono kukły, tzw. paskudniki, które wieszano w niedostępnych miejscach, najczęściej na rosnącym koło domu drzewie, a na drogę prowadzącą do domu wysypywano plewy lub słomę. Dziewczynę, której zrobiono taką przykrą niespodziankę, cała wieś brała na języki.
źródło: NKJP: Stare zwyczaje bożonarodzeniowe, Dziennik Polski, 2000-12-23
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. paskudnik
paskudnicy
ndepr paskudniki
depr D. paskudnika
paskudników
C. paskudnikowi
paskudnikom
B. paskudnika
paskudników
N. paskudnikiem
paskudnikami
Ms. paskudniku
paskudnikach
W. paskudniku
paskudnicy
ndepr paskudniki
depr -
Zob. paskuda