-
1.
książk. pojedynczy, osobny egzemplarz książki -
Częściej niż wolumenu, wolumenowi itd. używa się form: woluminu, woluminowi itd.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Środki masowego przekazu
wydawnictwa -
synonimy: wolumin
-
Starzec wskazuje na księgę. [...] To ostatni ocalały wolumen z tego księgozbioru.
źródło: NKJP: Stanisław Mrożek: Jak zostałem filmowcem, 1975
Sześć złotych kosztuje tomik z serii „Zielona Sowa”, w której opublikowano ważne dzieła światowej beletrystyki [...]. Nieco więcej, ale poniżej 10 złotych, trzeba zapłacić za wolumen z serii wydawnictwa „Książnica”.
źródło: NKJP: (CG): „Proces” Kafki za 10 złotych, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2004-06-22
Liczący prawie 13 tys. wolumenów księgozbiór gromadzono przez wiele lat, jeszcze w czasach gdy szkoła zwała się Liceum Ogólnokształcącym, a kierował nią znany poeta Stefan Gołębiowski.
źródło: NKJP: Szkolne centrum edukacji, Tygodnik Ciechanowski, 2006-11-17
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wolumen
wolumena
wolumeny
D. wolumenu
wolumenów
C. wolumenowi
wolumenom
B. wolumen
wolumena
wolumeny
N. wolumenem
wolumenami
Ms. wolumenie
wolumenach
W. wolumenie
wolumena
wolumeny