pogubić się

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

7. w życiu

  • Definicja

    7.

    przestać postępować właściwie, zgodnie z ustalonymi albo powszechnie przyjętymi zasadami moralnymi
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

  • Połączenia
    • pogubić się w życiu
    • całkiem, zupełnie się pogubić
  • Cytaty

    Niesamowite wspomnienia byłych skazanych to najlepsze świadectwo dla tych, którzy pogubili się we własnym życiu.

    źródło: NKJP: Aneta Zientara: Wykluczenie społeczne, Wieści Podwarszawskie nr 50 (765), 2005

    Zastanawiam się, co sprawiło, że ci młodziutcy chłopcy i dziewczyny nie pogubili się? [...] Jakim cudem zachowali coś, czego nasza grupa nie zachowała?

    źródło: NKJP: Ewa Berberyusz: Moja teczka, 2006

    Pogubiłaś się, aby dogodzić jego zachciankom, jego próżności.

    źródło: NKJP: Wiesława Maria Korczyńska: Wróć..., 2001

    Odkąd zostawił żonę i syna, zupełnie się pogubił. Stał się nerwowy, zaczął topić smutki w alkoholu.

    źródło: NKJP: Słabsza forma, Tygodnik Siedlecki, 2010
  • Odmiana

    część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. pogubię się
    		 pogubimy się
    2 os. pogubisz się
    		 pogubicie się
    3 os. pogubi się
    		 pogubią się

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. pogubiłem się
    +(e)m się pogubił
    		 pogubiłam się
    +(e)m się pogubiła
    		 pogubiłom się
    +(e)m się pogubiło
    		 pogubiliśmy się
    +(e)śmy się pogubili
    		 pogubiłyśmy się
    +(e)śmy się pogubiły
    2 os. pogubiłeś się
    +(e)ś się pogubił
    		 pogubiłaś się
    +(e)ś się pogubiła
    		 pogubiłoś się
    +(e)ś się pogubiło
    		 pogubiliście się
    +(e)ście się pogubili
    		 pogubiłyście się
    +(e)ście się pogubiły
    3 os. pogubił się
    		 pogubiła się
    		 pogubiło się
    		 pogubili się
    		 pogubiły się

    bezosobnik: pogubiono się

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. pogubmy się
    2 os. pogub się
    		 pogubcie się

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. pogubiłbym się
    bym się pogubił
    		 pogubiłabym się
    bym się pogubiła
    		 pogubiłobym się
    bym się pogubiło
    		 pogubilibyśmy się
    byśmy się pogubili
    		 pogubiłybyśmy się
    byśmy się pogubiły
    2 os. pogubiłbyś się
    byś się pogubił
    		 pogubiłabyś się
    byś się pogubiła
    		 pogubiłobyś się
    byś się pogubiło
    		 pogubilibyście się
    byście się pogubili
    		 pogubiłybyście się
    byście się pogubiły
    3 os. pogubiłby się
    by się pogubił
    		 pogubiłaby się
    by się pogubiła
    		 pogubiłoby się
    by się pogubiło
    		 pogubiliby się
    by się pogubili
    		 pogubiłyby się
    by się pogubiły

    bezosobnik: pogubiono by się

    bezokolicznik: pogubić się

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: pogubiwszy się

    gerundium: pogubienie się

  • Pochodzenie

    Zob. gubić