-
2.
książk. pejorat. nieprawdziwa opowieść dotycząca jakichś wydarzeń -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
wytwory działań intelektualnych człowieka -
hiperonimy: zmyślenie
-
Czy zresztą w ogóle uwierzą w niedyspozycję finansisty, skoro cała opozycja, a tego akurat możemy być pewni, zacznie od razu krzyczeć, że ma się on wyśmienicie [...] I niech mi tylko nikt nie zarzuca, że to jest prymitywna farsa, fabulacja i tani wymysł.
źródło: NKJP: Ludwik Stomma: Upały, Polityka, 2002-08-17
Wreszcie odkryłem źródło plotek, uporczywie krążących po Sołowkach, jakoby mnie tu zesłano za „Solidarność”. To Pantelejmonowicz, były politruk, znany ze swych fabulacji, rozgłasza owe słuchy.
źródło: NKJP: Mariusz Wilk: Wilczy notes, 2007
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. fabulacja
fabulacje
D. fabulacji
fabulacji
neut fabulacyj
char C. fabulacji
fabulacjom
B. fabulację
fabulacje
N. fabulacją
fabulacjami
Ms. fabulacji
fabulacjach
W. fabulacjo
fabulacje
-
internac.
ang. fabulation
fr. fabulation
z łac. fābulātiō 'rozmowa; zmyślone opowieści'