-
2.
osoba, która mało mówi -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
mówienie -
- Ty, niemowa, co robisz jutro? - pyta zapinając sukienkę. - Mam pociąg o dwunastej.
źródło: NKJP: Krystyna Berwińska: Con Amore, 1976
- Przecież to taka niemowa. Drugi rok siedzi w tej samej klasie, a kiedy ją wyrwą do tablicy, ani słowa z siebie nie wykrztusi.
źródło: NKJP: Stanisław Kowalewski: Czarne okna, 1961
Ja nieraz nie wiem, o czym rozmawiać, ale on też był małomówny. Nieraz godzinę siedzimy na schodach bez słowa - dwie niemowy.
źródło: NKJP: Lidia Ostałowska: Z tatą, Gazeta Wyborcza, 1997-09-19
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1, ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. niemowa
niemowowie
niemowy
ndepr niemowy
depr D. niemowy
niemowów
niemów
C. niemowie
niemowom
B. niemowę
niemowów
niemowy
N. niemową
niemowami
Ms. niemowie
niemowach
W. niemowo
niemowowie
niemowy
ndepr niemowy
depr Inne uwagi
Gdy wyraz odnosi się tylko do osób płci żeńskiej, używa się r.ż., D. lm niemów. Gdy zaś odnosi się do osoby/osób płci męskiej, do grupy osób obojga płci albo do osoby/osób bez wskazania na płeć, używa się r. m2, D. lm niemowów lub r. ż, D lm niemów
-