-
1.
pot. postawa kogoś, kto wątpi w prawdy wiary bezkrytycznie przyjmowane przez współwyznawców -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
wyznania: zasady i prawdy wiary -
Jagoda nie była religijna. Niedowiarstwo przejęła od ojca.
źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Kamień na szczycie Kroniki Drugiego Kręgu Księga II, 2002
Zakon istniał już od lat 50., założony przez św. Alfonsa Liguoriego, a specjalizujący się właśnie do walki z modnym w owych pokoleniach niedowiarstwem.
źródło: NKJP: Zbigniew Mikołejko: Żywoty świętych poprawione, 2000
Dzień Wszystkich Świętych jest dniem pamięci, wspomnień, zadumy. I także dniem zawieszenia na kołku zwykłego sceptycyzmu, niedowiarstwa. Nawet zagorzali ateiści, stawiający na grobach kwiaty, „bo taka tradycja”, w jakimś tam kąciku duszy, oglądając udekorowany rodzinny grobowiec, myślą sobie: „No, tymi chryzantemami to się babcia ucieszy”...
źródło: NKJP: Janina Wieczerska: Świętych obcowanie po laicku, Dziennik Bałtycki, 2008-10-31
Przyczyny klęski poniesionej w pierwszym okresie najazdu szwedzkiego autor wywodził stąd, iż Polska zawiniła szczególnie przed Bogiem. I to wcale nie niedowiarstwem, bo jest w niej przecież więcej katolików aniżeli w innych państwach, i nie pijaństwem, ponieważ jej sąsiedzi też nie wylewają za kołnierz. Główna wina leży w ucisku chłopa, który żyje w straszliwych warunkach.
źródło: NKJP: Janusz Tazbir: Silva rerum historicarum, 2002
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. niedowiarstwo
niedowiarstwa
D. niedowiarstwa
niedowiarstw
C. niedowiarstwu
niedowiarstwom
B. niedowiarstwo
niedowiarstwa
N. niedowiarstwem
niedowiarstwami
Ms. niedowiarstwie
niedowiarstwach
W. niedowiarstwo
niedowiarstwa
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Zob. wierzyć