-
2.
pot. przedmiot wykonany z niklu - metalu lub z dodatkiem niklu - metalu -
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Przemysł
materiały używane w przemyśle -
Nie podobało się jej ich mieszkanie. Błyszcząca bielą i niklem kuchnia, przypominająca laboratorium.
źródło: NKJP: Kinga Dunin: Obciach, 1999
Zanim się zatrzymał, już zza budynku dworca spłynął mu naprzeciw śmigłowiec, tak błyszczący niklami, jak bateria wannowa.
źródło: NKJP: Maciej Kuczyński: Podróż, 2005
Zza nieczynnego, błyskającego niklem poniemieckiego szynkwasu z ukręconymi kurkami od piwa zadźwięczała muzyka; świszcząca, perlista, niepasująca ani do nastroju, ani do rozmowy.
źródło: NKJP: Włodzimierz Kowalewski: Bóg zapłacz!, 2000
Windy lśniące od chromu i niklu wożą zadowolonych cudzoziemców z grubymi portfelami w wewnętrznych kieszonkach marynarek z miękkiej wełny, w błyszczących butach, w jedwabnej bieliźnie.
źródło: NKJP: Magdalena Tulli: Sny i kamienie, 1999
Tak jak stałem, nie umyty, popytałem się portiera i, dzwoniąc ostrogami po linoleum, wśród zimnych błysków niklów i szkła modernistycznego sanatorium poprzedzono mnie i poprowadzono w stronę, gdzie jej pokój - Elektry.
źródło: NKJP: Zygmunt Haupt: Baskijski diabel: opowiadania i reportaże, 2007
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. nikiel
nikle
D. niklu
nikli
niklów
C. niklowi
niklom
B. nikiel
nikle
N. niklem
niklami
Ms. niklu
niklach
W. niklu
nikle
-
ang. nickel
niem. Nickel
szwedz. nickel
Nazwa nadana przez szwedzkiego uczonego, który pierwszy wyizolował ten metal, od szwedz. górniczego koppar-nickel 'siarczek niklu, podobny do rudy miedzi', z niem. górniczego kupfer-nickel, a to z niem kupfer 'miedź', Nickel (od Nikolaus 'Mikołaj'), u górników niemieckich imię psotnego demona (Bańk.).