gburowato

Marszałek, na równi z przybyłymi z sukcesorem gośćmi, był posępny i zachowywał się wręcz gburowato.

źródło: NKJP: Iwona Surmik: Ostatni smok, 2005

- Nie mam czasu - poinformował mnie gburowato, bo właśnie w taki sposób plebs wychodzi z zakłopotania.

źródło: NKJP: Ewa Przybylska: Dotyk motyla, 1994

[...] jeszcze raz spojrzał w oczy przybysza i odsadziwszy wargę z przyklejonym do niej papierosem, rzekł gburowato: - No to zostań.

źródło: NKJP: Leopold Buczkowski: Czarny potok, 1959