odtrąbić - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

zagrać na trąbce do końca jakiś utwór

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność artystyczna człowieka

muzyka

hiperonimy:

zatrąbić

	[...] z wieży kościoła Mariackiego odtrąbiono hejnał [...]. źródło: NKJP: Andrzej Kozioł: Na krakowskim rynku, 2007
	Krzysztof Daniel najpierw odtrąbił hejnał z czterech okienek wieży, potem razem z gośćmi napił się szampana. źródło: NKJP: Małgorzata Stuch: Różowe okulary, Gazeta Krakowska, 2006-01-02
	Wspólnie hejnaliści odtrąbili hymn Zjednoczonej Europy. źródło: NKJP: Kapitalny widok, Dziennik Polski, 2002-05-06
	Teraz przez miesiąc będziemy prowadzić licytację historycznego instrumentu, na którym odtrąbiono melodie. źródło: NKJP: Katarzyna Kachel: Licytujemy trąbkę, Gazeta Krakowska, 2004-05-07
	Dopiero po odtrąbieniu wszystkich sygnałów nad pokotem łowy uważało się za zakończone i wtedy można już było krążyć swobodnie, aby oglądać i porównywać zdobycz. źródło: NKJP: Irena Domańska-Kubiak: Zakątek pamięci: życie w XIX-wiecznych dworkach kresowych, 2004

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	odtrąbiłem +(e)m odtrąbił	odtrąbiłam +(e)m odtrąbiła	odtrąbiłom +(e)m odtrąbiło	odtrąbiliśmy +(e)śmy odtrąbili	odtrąbiłyśmy +(e)śmy odtrąbiły
2 os.	odtrąbiłeś +(e)ś odtrąbił	odtrąbiłaś +(e)ś odtrąbiła	odtrąbiłoś +(e)ś odtrąbiło	odtrąbiliście +(e)ście odtrąbili	odtrąbiłyście +(e)ście odtrąbiły
3 os.	odtrąbił	odtrąbiła	odtrąbiło	odtrąbili	odtrąbiły

bezosobnik: odtrąbiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		odtrąbmy
2 os.	odtrąb	odtrąbcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	odtrąbiłbym bym odtrąbił	odtrąbiłabym bym odtrąbiła	odtrąbiłobym bym odtrąbiło	odtrąbilibyśmy byśmy odtrąbili	odtrąbiłybyśmy byśmy odtrąbiły
2 os.	odtrąbiłbyś byś odtrąbił	odtrąbiłabyś byś odtrąbiła	odtrąbiłobyś byś odtrąbiło	odtrąbilibyście byście odtrąbili	odtrąbiłybyście byście odtrąbiły
3 os.	odtrąbiłby by odtrąbił	odtrąbiłaby by odtrąbiła	odtrąbiłoby by odtrąbiło	odtrąbiliby by odtrąbili	odtrąbiłyby by odtrąbiły

bezosobnik: odtrąbiono by

bezokolicznik: odtrąbić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: odtrąbiwszy

gerundium: odtrąbienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: odtrąbiony

+

odtrąbić

+

CO + (na CZYM)

Zob. trąba