odtrąbić - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

grając na trąbce lub podobnym instrumencie, odpowiedzieć na coś

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność artystyczna człowieka

muzyka

[...] natychmiast odtrąbiono mu od podnóża wieży takim samym trzykrotnym wołaniem.

źródło: Teodor Parnicki: Srebrne orły. Powieść z przełomu wieków X i XI, 1949 (SJPDor)

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	odtrąbiłem +(e)m odtrąbił	odtrąbiłam +(e)m odtrąbiła	odtrąbiłom +(e)m odtrąbiło	odtrąbiliśmy +(e)śmy odtrąbili	odtrąbiłyśmy +(e)śmy odtrąbiły
2 os.	odtrąbiłeś +(e)ś odtrąbił	odtrąbiłaś +(e)ś odtrąbiła	odtrąbiłoś +(e)ś odtrąbiło	odtrąbiliście +(e)ście odtrąbili	odtrąbiłyście +(e)ście odtrąbiły
3 os.	odtrąbił	odtrąbiła	odtrąbiło	odtrąbili	odtrąbiły

bezosobnik: odtrąbiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		odtrąbmy
2 os.	odtrąb	odtrąbcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	odtrąbiłbym bym odtrąbił	odtrąbiłabym bym odtrąbiła	odtrąbiłobym bym odtrąbiło	odtrąbilibyśmy byśmy odtrąbili	odtrąbiłybyśmy byśmy odtrąbiły
2 os.	odtrąbiłbyś byś odtrąbił	odtrąbiłabyś byś odtrąbiła	odtrąbiłobyś byś odtrąbiło	odtrąbilibyście byście odtrąbili	odtrąbiłybyście byście odtrąbiły
3 os.	odtrąbiłby by odtrąbił	odtrąbiłaby by odtrąbiła	odtrąbiłoby by odtrąbiło	odtrąbiliby by odtrąbili	odtrąbiłyby by odtrąbiły

bezosobnik: odtrąbiono by

bezokolicznik: odtrąbić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: odtrąbiwszy

gerundium: odtrąbienie

+

odtrąbić

+

KOMU

Zob. trąba