odtrąbić - Wielki słownik języka polskiego PAN

4.

wielokrotnie powtórzyć informację i omówić ją publicznie w sposób znamionujący radość, dumę lub satysfakcję

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Środki masowego przekazu

	synonimy:	obtrąbić otrąbić
	hiperonimy:	obwieścić ogłosić

	Prezes wałbrzyskiej fabryki porcelany nie potrafi racjonalnie nam wytłumaczyć, dlaczego nawet w mediach odtrąbił sukces uratowanych miejsc pracy i roztaczał plany zatrudnienia kolejnych ludzi. źródło: NKJP: Stefan Augustyn: Co trzeci na bruk, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2004-06-24
	Przypomnijmy, kiedy w czerwcu 2001 roku wznawiano połączenie kolejowe między Krakowem a Wieliczką, władze kolei i lokalni samorządowcy odtrąbili sukces. Radość udzieliła się wszystkim: mieszkańcom i mediom. źródło: NKJP: (pk): Czy to już koniec?, Gazeta Krakowska, 2003-08-08
	Zrozumiałem, że nazbyt wcześnie odtrąbiłem zwycięstwo. źródło: NKJP: Marian Brandys: Śladami Stasia i Nel, 1961
	Analitycy odtrąbili koniec zapaści w budownictwie. źródło: NKJP: Tomasz Prusek: Bank Handlowy o branży budowlanej, Gazeta Wyborcza, 1996-07-31
	[...] trzymała wszystkich w napięciu, by w końcu odtrąbić na swojej stronie internetowej wielki comeback. źródło: NKJP: O obrotach sfer, Polityka, 2004

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	odtrąbiłem +(e)m odtrąbił	odtrąbiłam +(e)m odtrąbiła	odtrąbiłom +(e)m odtrąbiło	odtrąbiliśmy +(e)śmy odtrąbili	odtrąbiłyśmy +(e)śmy odtrąbiły
2 os.	odtrąbiłeś +(e)ś odtrąbił	odtrąbiłaś +(e)ś odtrąbiła	odtrąbiłoś +(e)ś odtrąbiło	odtrąbiliście +(e)ście odtrąbili	odtrąbiłyście +(e)ście odtrąbiły
3 os.	odtrąbił	odtrąbiła	odtrąbiło	odtrąbili	odtrąbiły

bezosobnik: odtrąbiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		odtrąbmy
2 os.	odtrąb	odtrąbcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	odtrąbiłbym bym odtrąbił	odtrąbiłabym bym odtrąbiła	odtrąbiłobym bym odtrąbiło	odtrąbilibyśmy byśmy odtrąbili	odtrąbiłybyśmy byśmy odtrąbiły
2 os.	odtrąbiłbyś byś odtrąbił	odtrąbiłabyś byś odtrąbiła	odtrąbiłobyś byś odtrąbiło	odtrąbilibyście byście odtrąbili	odtrąbiłybyście byście odtrąbiły
3 os.	odtrąbiłby by odtrąbił	odtrąbiłaby by odtrąbiła	odtrąbiłoby by odtrąbiło	odtrąbiliby by odtrąbili	odtrąbiłyby by odtrąbiły

bezosobnik: odtrąbiono by

bezokolicznik: odtrąbić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: odtrąbiwszy

gerundium: odtrąbienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: odtrąbiony

+

odtrąbić

+

CO

Zob. trąba