-
1.
książk. poniesiony przez kogoś koszt wykonania czegoś -
Najczęściej używane w połączeniu: własnym sumptem.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Finanse
czynności, przedmioty związane z pieniędzmi -
- wybudować, wydać coś własnym sumptem
-
Burmistrz opublikował książeczkę własnym sumptem i rozdał wszystkim pierwszakom w swojej gminie.
źródło: NKJP: Sebastian Dadaczyński: Bezpieczny elementarz od burmistrza, Dziennik Bałtycki, 2005-06-28
Własnym sumptem parafia zamierza w tym roku odrestaurować, pod nadzorem miejskiego konserwatora zabytków, polichromie zdobiące prezbiterium.
źródło: NKJP: Małgorzata Litwin: Barokowa perełka, Gazeta Miejska, 101, 2002
Przechodzimy przez mostek na Potoku Foluszowym i stajemy przed okazałym budynkiem, wzniesionym sumptem Towarzystwa Tatrzańskiego i na jego gruncie.
źródło: NKJP: Maciej Pinkwart: Zakopane i Tatry: przewodnik, 1995
Hektolitry wody - zalewające wykonane tanim sumptem miejskie wodociągi - ściągały za sobą cały brud ulic Krakowa, sprawiając, że z kranów zaczęła lecieć brunatnoszarawa ciecz o zapachu wywołującym mdłości.
źródło: NKJP: Krzysztof Maćkowski: Raport Badeni, 2007
-
część mowy: rzeczownik
liczba pojedyncza liczba mnoga M. D. C. B. N. Ms. W. sumptem
Inne uwagi
Używana jest tylko forma N. lp
-
łac. sumptus 'wydatek, koszt; nakład finansowy'