-
1.
bibliot. numer katalogowy umieszczany na książce należącej do księgozbioru danej biblioteki lub czytelni -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Edukacja i oświata
organizacje/placówki opiekuńcze i kulturalne -
hiperonimy: numer
-
- sygnatura na książce, na okładce
-
- Skąd wiesz o tym? - Z kroniki w Jagiellonce, trafiłem przypadkiem, ale żebyś mnie zabił, nie pamiętam sygnatury.
źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Za kurtyną mroku. Zabawa w chowanego, 1995
Na regałach ich prace. Pelca i Nowaka. W okładkach z sygnaturą biblioteki. Po trzy, cztery egzemplarze.
źródło: NKJP: Grzegorz Kopaczewski: Huta, 2007
Nie wspominam o Bretończykach, mówię przede wszystkim o mieszkańcach Belgii: Flamandach i Wallonach, którzy dzieląc się zasobami Uniwersytetu w Louvain, książki zaopatrzone w sygnatury parzyste potrafili podarować Wallonom, a w sygnatury nieparzyste - Flamandom.
źródło: NKJP: Janusz Tazbir: Długi romans z muzą Klio, 2007
Pracownicy antykwariatu przy ul. św. Tomasza w Krakowie odkryli dwa XVIII-wieczne starodruki z pieczątkami Biblioteki Berlińskiej. Czterech młodych ludzi próbowało sprzedać dzieła. - Kiedy zobaczyłam sygnatury, powiedziałam, że rekwiruję książki, bo są kradzione.
źródło: NKJP: Policji udało się odnaleźć 32 dzieła z Biblioteki Berlińskiej, Życie nr 28/01, 2000
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. sygnatura
sygnatury
D. sygnatury
sygnatur
C. sygnaturze
sygnaturom
B. sygnaturę
sygnatury
N. sygnaturą
sygnaturami
Ms. sygnaturze
sygnaturach
W. sygnaturo
sygnatury
-
+ sygnatura + (CZEGO) -
fr. signature