-
2.a
wojsk. ostre zakończenie szabli, szpady lub innej podobnej broni -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
broń -
hiperonimy: szpic
-
- sztych dwusieczny, obosieczny
- sztych miecza, szabli, szpady
- przyłożyć komuś sztych (do gardła)
-
- Ani drgnij, braciszku - syknął przez zaciśnięte zęby, przykładając dziwadłu do karku sztych miecza.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Miecz przeznaczenia, 1992
Bogusław nawet ze sztychem szabli na gardle powie: „Głupiś, panie Kmicic”, sytuacja odwrotna jest nie do pomyślenia.
źródło: NKJP: Janina Wieczerska: Mój Sienkiewicz, Dziennik Bałtycki, 1999-01-29
Szabla to biała broń sieczna, charakteryzująca się zawsze krzywą (o różnym stopniu krzywizny) głownią jednosieczną, z ewentualnie obosiecznym sztychem w formie tzw. pióra [...].
źródło: NKJP: Włodzimierz Kwaśniewicz: Dzieje szabli w Polsce, 1993
Sztychy mają być lekko skierowane do środka, dzięki czemu pchnięcie ześlizgnie się po rapierze.
źródło: Alex Kłoś: Szermierka: siecz i kłuj, 2012-08-10 (logo24.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. sztych
sztychy
D. sztychu
sztychów
C. sztychowi
sztychom
B. sztych
sztychy
N. sztychem
sztychami
Ms. sztychu
sztychach
W. sztychu
sztychy
-
+ sztych + (CZEGO) -
niem. Stich