-
1.
pejorat. osoba, która w trakcie działań wojennych rezygnuje z walki z powodu przewagi wroga i poddaje się na warunkach przez niego określonych -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
osoby związane z wojskiem i wojną -
Nic dziwnego, że w 1940 roku po kapitulacji aż 80 procent Francuzów popierało kapitulanta Petaina, odrzucając wezwania de Gaulle’a do dalszej walki.
źródło: NKJP: Grzegorz Kurkiewcz: Ostatni krzyż od Führera, Dziennik Bałtycki, 2002-06-14
Przecież legendarny dowódca okręgu AK i Powstania Warszawskiego nie mógł być kapitulantem, czy wręcz zdrajcą.
źródło: NKJP: Andrzej Anonimus: Nie nadaje się, przecież to jeszcze szczeniak, 1999
– Tak, tak, broń do nogi, kapitulanci! Oni – tu wskazał kciukiem tę stronę miasta, skąd przybyli – oni podnoszą broń.
źródło: NKJP: Bohdan Czeszko: Pokolenie, 1951
Po 18 marca kapitulanci, ratując się bezładną ucieczką do Wersalu, pozostawili w Paryżu dowody swej zdrady.
źródło: Internet: marxists.org
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kapitulant
kapitulanci
ndepr kapitulanty
depr D. kapitulanta
kapitulantów
C. kapitulantowi
kapitulantom
B. kapitulanta
kapitulantów
N. kapitulantem
kapitulantami
Ms. kapitulancie
kapitulantach
W. kapitulancie
kapitulanci
ndepr kapitulanty
depr -
niem.