knieć

  • bot.  roślina rosnąca w wilgotnych, błotnistych miejscach, mająca żółte kwiaty, kwitnąca wczesną wiosną; Caltha palustris
  • Występuje jako składnik terminów botanicznych, np. knieć błotna, knieć górska.

  • CZŁOWIEK I PRZYRODA

    Świat roślin

    rośliny wodne

  • synonimy:  kaczeniec
    hiperonimy:  roślina
  • Kaczeniec [...] jeszcze niedawno był kaczyńcem - od miejsc zebrań kaczych, a już nazwa „knieć” zupełnie nie jest używana.

    źródło: NKJP: Wiktor Pawłowski: Bukiet geofitów, Polityka, 2008-03-22

    [...] Najlepsze są dla niej miejsca zarastające kniecią, unikają dużych traw.

    źródło: NKJP: Ludwik Stomma: Zostawcie nam czajki, Polityka, 2006-08-19

    Owoc knieci stanowi mieszek. Owoce są najbardziej charakterystyczną cechą gatunkową, odróżniającą knieć górską od pozostałych gatunków knieci.

    źródło: Internet: przyrodniczek.pl

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. knieć
    knieci
    D. knieci
    knieci
    C. knieci
    knieciom
    B. knieć
    knieci
    N. kniecią
    knieciami
    Ms. knieci
    knieciach
    W. knieci
    knieci
  • Etymologia niepewna. Może pierwotnie zdrobniałe st.pol. knietki (w XV w.) ze śr.-w.-niem. knotchen (zdrobnienie od knote < śr.-w.-niem. knotte 'knot'), a od wtórnego knietek > knieć (Bańk.). Możliwe też związki z psł. *gnětiti 'powodować powstanie ognia, rozpalać' (pol. niecić) ze względu na błyszczące kwiaty (Sław.).

CHRONOLOGIZACJA:
1564, SPXVI
Data ostatniej modyfikacji: 20.04.2017