eminencja
-
osoba nosząca tytuł honorowy oznaczający jej wyjątkową godność, przysługujący kardynałom Kościoła katolickiego i niektórym innym wysokim dostojnikom kościelnym
-
Używane zwykle z zaimkiem i razem z nim ze względów grzecznościowych pisane wielką literą, np. Wasza Eminencja, Jego Eminencja.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
osoby związane z religią i kościołem -
- Jego Eminencja, Waszej Eminencji
-
Pozwoli eminencja na mały eksperymencik? – zapytał, świdrując świńskimi oczkami oblicze skryte w cieniu kaptura.
źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Dzieci nocy, 2003
Nabożeństwo Słowa Bożego poprowadził Jego Eminencja ksiądz arcybiskup Henryk Józef Muszyński [...].
źródło: NKJP: Barbara Jurga: Kościół nowych ludzi i czasów, Polska Głos Wielkopolski, 2003-10-08
[...] w „Tygodniku Solidarność” wystąpił z prośbą do Jego Eminencji kardynała Glempa, by odstąpił od zatwierdzenia projektu Świątyni Opatrzności Bożej [...].
źródło: NKJP: Ryszard Marek Groński: Zamiast karnawału, Polityka, 2002-02-02
- Wasza Eminencjo, obserwując stosunki Litwy i Polski, często przypominam słowa Waszej Eminencji, wypowiedziane podczas spotkania z biskupami Ukrainy w Rzymie w 1987 roku [...].
źródło: NKJP: Powinniśmy sobie przebaczyć..., Gazeta Wyborcza, 1992-02-24
Do którego ze świętych patronów Wasze Eminencje radzą mi zwrócić się o pośrednictwo?
źródło: NKJP: Zofia Kossak: Błogosławiona wina, 1953
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. eminencja
eminencje
D. eminencji
eminencji
C. eminencji
eminencjom
B. eminencję
eminencje
N. eminencją
eminencjami
Ms. eminencji
eminencjach
W. eminencjo
eminencje
-
+ eminencja + (KTO)
+ eminencja + (CZYJA) -
łac. ēminentiā 'wyniosłość'
W postaci eminencyja