-
2.
książk. coś, co stanowi szczególnie wyrazisty lub możliwy do poznania przejaw czegoś -
ATEMATYCZNY
-
- boża, polityczna emanacja
- emanacja Boga, ducha
-
[...] neopogańskie postaci bogów są w gruncie rzeczy emanacjami wartości, a nie bytami realnymi.
źródło: NKJP: Grzegorz Górny: Dekatolizator rozmowa z Barnimem Regalicą, Fronda, 1998
Tymczasem w Rosji dochodzi dziś do głosu przekonanie, że prawo to emanacja siły.
źródło: NKJP: Wawrzyniec Smoczyński: Pragmatycy i wojownicy, Polityka, 2007-12-22
Stąd właśnie brało się to szczególne rozmiłowanie się Grzymały w twórczości Fredry, w której dostrzegał najbardziej reprezentatywną i doskonałą w literackim wyrazie emanację polskości.
źródło: NKJP: Artur Hutnikiewicz: Młoda Polska, 1994
Postulował spontaniczne, pełne zachwytu codziennością trwanie w świecie będącym darem i emanacją Boga.
źródło: NKJP: Zdzisław Skrok: Wielkie Rozdroże: ćwiczenia terenowe z archeologii wyobraźni, 2008
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. emanacja
emanacje
D. emanacji
emanacji
neut emanacyj
char C. emanacji
emanacjom
B. emanację
emanacje
N. emanacją
emanacjami
Ms. emanacji
emanacjach
W. emanacjo
emanacje
-
+ emanacja + KOGO/CZEGO -
Od: emanować