epika

[...] zanim powieść pojawiła się jako dominujący gatunek literacki, epika zajmowała się wyłącznie rzeczami niezwykłymi lub alegorycznymi: [...] olbrzymami i smokami, wzniosłą cnotą i diabolicznym złem.

źródło: NKJP: Pisarz powinien być próżny, Dziennik Polski, 1999-11-26

Mamy też bogactwo formy literackiej; obok świetnie rozwijającej się epiki – liryka i zdobywający coraz mocniejsze stanowisko dramat.

źródło: NKJP: Janusz Pajewski: Historia powszechna 1871-1918, 1967

Indywidualność pisarza często kryje się w jego stylu, w uwagach, w sposobie, w jaki łączy on epikę z liryką, w tym, jak przechodzi od powagi do żartu.

źródło: NKJP: Isaac Bashevis Singer: Reguła indywidualizmu, Gazeta Wyborcza, 1993-11-17

Wielu twórców uprawiało epikę poetycką, opisującą wydarzenia dziejowe, w których uczestniczyli.

źródło: NKJP: Urszula Augustyniak: Historia Polski 1572-1795, 2008

[...] Miłosz prowadzi poszukiwania takiej formuły wyrazu lirycznego, która [...] „nie byłaby zanadto poezją ani zanadto prozą”. Poszukiwania te wyrastają z tęsknoty za formą [...] przekraczającą tradycyjne podziały między epiką a liryką.

źródło: NKJP: Jarosław Klejnocki: Wiersze zrozumiałe, Polityka, 2000-09-23