polonizować - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

książk. nadawać czemuś pod względem językowym czy kulturowym i obyczajowym charakter polski

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Przynależność i podział terytorialny

państwa, miasta, obszary geograficzne

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Język

języki świata

synonimy:

polszczyć
spolszczać

	Notabene, w ramach polonizowania terminologii w XIX stuleciu proponowano, aby badacza, którego erudycja pozostaje daleko w tyle za inteligencją, nazywać nie uczonym, ale uczeńcem. źródło: NKJP: Janusz Tazbir: Długi romans z muzą Klio, 2007
	[...] unikano polonizowania imion germańskich, a imiona ogólnochrześcijańskie w zdecydowanej większości podawano w wersji niemieckiej. źródło: NKJP: Marian Biskup, Roman Czaja: Państwo zakonu krzyżackiego w Prusach. Władza i społeczeństwo, 2008
	Powinniśmy polonizować nazwiska sławnych osób, tak jak zrobiliśmy to z Szopenem? źródło: NKJP: Milena Kochanowska: W 4 oczy z prof. Janem Miodkiem, Gazeta Poznańska, 2003-09-29
	Teatr nasz programowo był jeszcze antyklasyczny. Adaptował i uaktualniał francuskie i niemieckie utwory. I polonizował je. źródło: NKJP: Adam Hanuszkiewicz: Moja nowa Balladyna, Gazeta Wyborcza, 1995-10-20
	Gdyby jednak tłumacz polonizował świadomie i dążył do jednoznacznego odczytania wypowiedzi (coś musi potrwać), mógł wykorzystać polski frazeologizm „Nie od razu Kraków zbudowano”. źródło: NKJP: Anna Bednarczyk: Wybory translatorskie: modyfikacje tekstu literackiego w przekładzie i kontekst asocjacyjny, 1999

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	polonizowałem +(e)m polonizował	polonizowałam +(e)m polonizowała	polonizowałom +(e)m polonizowało	polonizowaliśmy +(e)śmy polonizowali	polonizowałyśmy +(e)śmy polonizowały
2 os.	polonizowałeś +(e)ś polonizował	polonizowałaś +(e)ś polonizowała	polonizowałoś +(e)ś polonizowało	polonizowaliście +(e)ście polonizowali	polonizowałyście +(e)ście polonizowały
3 os.	polonizował	polonizowała	polonizowało	polonizowali	polonizowały

bezosobnik: polonizowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę polonizował będę polonizować	będę polonizowała będę polonizować	będę polonizowało będę polonizować	będziemy polonizowali będziemy polonizować	będziemy polonizowały będziemy polonizować
2 os.	będziesz polonizował będziesz polonizować	będziesz polonizowała będziesz polonizować	będziesz polonizowało będziesz polonizować	będziecie polonizowali będziecie polonizować	będziecie polonizowały będziecie polonizować
3 os.	będzie polonizował będzie polonizować	będzie polonizowała będzie polonizować	będzie polonizowało będzie polonizować	będą polonizowali będą polonizować	będą polonizowały będą polonizować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		polonizujmy
2 os.	polonizuj	polonizujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	polonizowałbym bym polonizował	polonizowałabym bym polonizowała	polonizowałobym bym polonizowało	polonizowalibyśmy byśmy polonizowali	polonizowałybyśmy byśmy polonizowały
2 os.	polonizowałbyś byś polonizował	polonizowałabyś byś polonizowała	polonizowałobyś byś polonizowało	polonizowalibyście byście polonizowali	polonizowałybyście byście polonizowały
3 os.	polonizowałby by polonizował	polonizowałaby by polonizowała	polonizowałoby by polonizowało	polonizowaliby by polonizowali	polonizowałyby by polonizowały

bezosobnik: polonizowano by

bezokolicznik: polonizować

imiesłów przysłówkowy współczesny: polonizując

gerundium: polonizowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: polonizujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: polonizowany

odpowiednik aspektowy: spolonizować

+

polonizować

+

CO