zgarbacieć - Wielki słownik języka polskiego PAN

stać się pochylonym ze starości, ciężkiej pracy lub wskutek długiego siedzenia w niewygodnej pozycji i braku ruchu

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Określenia fizyczności człowieka

sprawność i wydolność organizmu

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Bieg życia

starzenie się

	Nie chciała wiecznie tyrać u Wedla w mdlącej słodkości karmelu i czekolady, i zgarbacieć tam przez lata za byle jaki grosz i jeszcze mieć na karku chłopa pijaka i kilkoro bachorów. źródło: NKJP: Marek Nowakowski: Powidoki, 2010
	Pindel spróbował wstać – strzyknęło w krzyżu. Jeszcze wczoraj podniósłby się w mgnieniu oka. [...] Pojął, że stała się rzecz straszna – zmalał, sczezł, zgarbaciał. Jego życie wykonało skok z ciała trzydziestolatka w ciało... starca. źródło: NKJP: Mariusz Sieniewicz: Rebelia, 2007
	Choć już tyle lat minęło, a ona posiwiała i zgarbaciała, to wciąż czeka i myśli, że może on jednak żyje i wróci, by choć umrzeć na swoim. źródło: Internet: biblioteka.teatrnn.pl
	[...] minister edukacji chce, aby nasze przyszłe pokolenie zgarbaciało od noszenia ciężkich książek, bo nic nie robi, żeby w szkołach był drugi komplet podręczników. źródło: Internet: wiadomosci.onet.pl
	Wszyscy naraz pokurczyli się w sobie, skłonili do ziemi, zgarbacieli, jakby ktoś zarzucił im na plecy worek z dziesiątkiem dodatkowych lat. . źródło: Internet: pelcra.pl

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zgarbaciałem +(e)m zgarbaciał	zgarbaciałam +(e)m zgarbaciała	zgarbaciałom +(e)m zgarbaciało	zgarbacieliśmy +(e)śmy zgarbacieli	zgarbaciałyśmy +(e)śmy zgarbaciały
2 os.	zgarbaciałeś +(e)ś zgarbaciał	zgarbaciałaś +(e)ś zgarbaciała	zgarbaciałoś +(e)ś zgarbaciało	zgarbacieliście +(e)ście zgarbacieli	zgarbaciałyście +(e)ście zgarbaciały
3 os.	zgarbaciał	zgarbaciała	zgarbaciało	zgarbacieli	zgarbaciały

bezosobnik: zgarbaciano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zgarbaciejmy
2 os.	zgarbaciej	zgarbaciejcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zgarbaciałbym bym zgarbaciał	zgarbaciałabym bym zgarbaciała	zgarbaciałobym bym zgarbaciało	zgarbacielibyśmy byśmy zgarbacieli	zgarbaciałybyśmy byśmy zgarbaciały
2 os.	zgarbaciałbyś byś zgarbaciał	zgarbaciałabyś byś zgarbaciała	zgarbaciałobyś byś zgarbaciało	zgarbacielibyście byście zgarbacieli	zgarbaciałybyście byście zgarbaciały
3 os.	zgarbaciałby by zgarbaciał	zgarbaciałaby by zgarbaciała	zgarbaciałoby by zgarbaciało	zgarbacieliby by zgarbacieli	zgarbaciałyby by zgarbaciały

bezosobnik: zgarbaciano by

bezokolicznik: zgarbacieć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zgarbaciawszy

gerundium: zgarbacenie

odpowiednik aspektowy: garbacieć

Od: garbacieć; zob. garb