estrada - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

platforma bez kurtyny znajdująca się na podwyższeniu w budynku lub na wolnym powietrzu, przeznaczona na występy artystyczne

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność artystyczna człowieka

teatr

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność artystyczna człowieka

muzyka

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Czas wolny

rozrywka

synonimy:

scena

drewniana; wielka; wspaniała; główna; festiwalowa, koncertowa estrada
estrada Filharmonii Krakowskiej, Sali Kongresowej...
na próbach i na estradzie; na scenie i na estradzie
róg, środek estrady; w głębi estrady
koncert na estradzie
budować, postawić, rozebrać/rozbierać, stawiać, ustawić/ustawiać, zbudować estradę
krzyknąć/krzyczeć; zejść/schodzić z estrady
zwrócić się/zwracać się ku estradzie
wejść/wchodzić, wkroczyć/wkraczać, wyjść/wychodzić, wspiąć się/wspinać się na estradę; zaprosić kogoś na estradę
siedzieć, stać przed estradą
odbyć się/odbywać się; pojawić się/pojawiać się, popisywać się, śpiewać, tańczyć, wystąpić/występować, zachować się/zachowywać się jakoś, zaśpiewać na estradzie

	Konferansjer zszedł z estrady. Przy pianinie kłaniał się nauczyciel śpiewu. Potem zgasło światło. źródło: KWSJP: Janusz Głowacki: Rose Café i inne opowieści, 1997
	[...] może gdyby zaśpiewała na prawdziwej estradzie wśród migających, kolorowych świateł i obłoków dymu, stałaby się w tej samej godzinie gwiazdą. źródło: KWSJP: Ewa Nowacka: Emilia z kwiatem lilii leśnej, 1993
	Przez kilka lat występował na estradach jako konferansjer. źródło: KWSJP: Tadeusz Kwiatkowski: Panopticum, 1995
	Isadora Duncan [...] pochodziła z San Francisco, zasłynęła tańcząc na estradach Francji, Niemiec i Rosji. źródło: KWSJP: Czesław Miłosz: Abecadło Miłosza, 1997

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

fr. estrade

z hiszp. estrado 'podium'