dewastator

  • książk.  osoba powodująca, że coś nie nadaje się do użytku lub przestaje istnieć
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

  • synonimy:  niszczyciel
  • Bohater tej powieści, Bartosz, pochodzi z drobnej szlachty lecz przez egoistyczne podstępy dworu doprowadzony zostaje do roli dewastatora bogactw gospodarczych kraju i zepchnięty na dno nędzy materialnej.

    źródło: NKJP: Stanisław Dąbrowski: Podłoże ideowe powieści wiejskich Kraszewskiego, Kuźnica, 1949

    Poprzednim razem wandale wyrwali metalowe tablice informujące, iż decyzją rady miasta przebywanie na terenie szkoły, niszczenie otoczenia i spożywanie tu alkoholu, jest zabronione. Dewastatorzy zadali sobie wiele trudu, bo tablice były na metalowych słupkach, wpuszczonych w beton.

    źródło: NKJP: APL: Popiją - zdemolują, Gazeta Krakowska, 2007-09-25

    W ubiegłym roku przypadek zrządził, że udało się złapać na gorącym uczynku dwóch dewastatorów pałacu w Minodze.

    źródło: NKJP: Majątek za „złotówkę”, Dziennik Polski, 2001-06-20

    Przez dwa dni w Radomsku przebywał cyrk „Polonia”, który dał trzy przedstawienia. Jednak mieszkańcom naszego miasta bardziej zapadnie w pamięć jako dewastator. Miejsce, gdzie rozstawił swój namiot, wyjeżdżając - zamienił w grzęzawisko.

    źródło: NKJP: jk: Prawdziwy cyrk, Gazeta Radomszczańska, 2009-03-25

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. dewastator
    dewastatorzy
    ndepr
    dewastatory
    depr
    D. dewastatora
    dewastatorów
    C. dewastatorowi
    dewastatorom
    B. dewastatora
    dewastatorów
    N. dewastatorem
    dewastatorami
    Ms. dewastatorze
    dewastatorach
    W. dewastatorze
    dewastatorzy
    ndepr
    dewastatory
    depr
  • bez ograniczeń + dewastator +
    (CZEGO)
  • łac. dēvastātor 'niszczyciel, łupieżca'

CHRONOLOGIZACJA:
1876, Przegląd Lwowski, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 17.08.2017