karykaturzysta - Wielki słownik języka polskiego PAN

artysta wykonujący karykatury - przedstawienia kogoś lub czegoś za pomocą rysunku albo portretu

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność artystyczna człowieka

sztuki plastyczne

hiperonimy:

artysta

znany karykaturzysta
grafik i karykaturzysta; malarz i karykaturzysta; rysownik i karykaturzysta; satyrycy i karykaturzyści

	W tym czasie modele siedzą cicho i starają się nie ruszać. Karykaturzysta zaznacza na odwrocie kartki, czyją karykaturę rysował [...]. źródło: NKJP: Urszula Olek: W zgodzie z naturą i samym sobą..., Wychowawca, nr 129, 2003-09
	[...] To jest karykatura, ostra, miejscami nawet nieco okrutna, bo zadaniem karykaturzysty nie jest portretowanie urody swego modela, lecz jego defektów. źródło: NKJP: Teodor Krzysztof Toeplitz: Mój wybór: rzeczy mniejsze, 1998
	Pan Karol był karykaturzystą, autorem satyrycznych i humorystycznych rysunków. źródło: NKJP: Ryszard Marek Groński: Serce się kraje, Polityka, 2005-09-17
	Najwybitniejsi wówczas młodzi satyrycy i karykaturzyści demonstrowali swe talenty na estradach „Pikadora”' i Klubu Futurystów. źródło: NKJP: Jerzy Zaruba: Z pamiętników bywalca, 2007
	Tyle razy rysowane przez karykaturzystów spotkanie Nowego Roku ze Starym nabrało dynamiki. źródło: NKJP: Ryszard Marek Groński: Pachnie świerkiem, plackiem, Polityka, 2005-12-24

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

wł. caricaturista