zeszmacić - Wielki słownik języka polskiego PAN

4.

zniszczyć coś, powodując obniżenie jego rangi, wartości lub utratę dobrego wizerunku

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

synonimy:

poszargać
zszargać

	To taka nasza cecha narodowa. Zniszczyć i zeszmacić wszystko, każde osiągnięcie. źródło: NKJP: Internet
	Prawactwo dla osiągnięcia doraźnych celów politycznych gotowe jest w każdej chwili zeszmacić i zmieszać z błotem każdą ideę i działalność, by potem po latach udawać, że nic się nie stało. źródło: NKJP: Internet
	[...] jeśli władze naprawdę zdecydują się wprowadzić euro po wyborach w 2015 roku, to przed tym terminem będą miały ostatnią szansę, by zeszmacić złotówkę do cna i w ten sposób pozbyć się problemów z długami i uprzywilejowanymi emeryturami. źródło: NKJP: arnoldbuzdygan.com
	[...] ludzie są w stanie wszystko zepsuć, zwłaszcza małe dzieci, a jeśli chodzi o dorosłych, to zeszmacą każdą nawet najpiękniejszą ideę w imię innych idei albo kultu pieniądza. źródło: NKJP: Internet
	I dlatego, że był świetnym artystą, postanowiłaś zeszmacić jego twórczość tym dennym demotem? źródło: Internet: demoty.pl/zdzislaw-beksinski

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zeszmaciłem +(e)m zeszmacił	zeszmaciłam +(e)m zeszmaciła	zeszmaciłom +(e)m zeszmaciło	zeszmaciliśmy +(e)śmy zeszmacili	zeszmaciłyśmy +(e)śmy zeszmaciły
2 os.	zeszmaciłeś +(e)ś zeszmacił	zeszmaciłaś +(e)ś zeszmaciła	zeszmaciłoś +(e)ś zeszmaciło	zeszmaciliście +(e)ście zeszmacili	zeszmaciłyście +(e)ście zeszmaciły
3 os.	zeszmacił	zeszmaciła	zeszmaciło	zeszmacili	zeszmaciły

bezosobnik: zeszmacono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zeszmaćmy
2 os.	zeszmać	zeszmaćcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zeszmaciłbym bym zeszmacił	zeszmaciłabym bym zeszmaciła	zeszmaciłobym bym zeszmaciło	zeszmacilibyśmy byśmy zeszmacili	zeszmaciłybyśmy byśmy zeszmaciły
2 os.	zeszmaciłbyś byś zeszmacił	zeszmaciłabyś byś zeszmaciła	zeszmaciłobyś byś zeszmaciło	zeszmacilibyście byście zeszmacili	zeszmaciłybyście byście zeszmaciły
3 os.	zeszmaciłby by zeszmacił	zeszmaciłaby by zeszmaciła	zeszmaciłoby by zeszmaciło	zeszmaciliby by zeszmacili	zeszmaciłyby by zeszmaciły

bezosobnik: zeszmacono by

bezokolicznik: zeszmacić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zeszmaciwszy

gerundium: zeszmacenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: zeszmacony

+

zeszmacić

+

CO + (CZYM)

Zob. szmata