zeszmacić się - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

postąpić w sposób oceniany negatywnie i potępiany

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

	I rzeczywiście problem - zeszmacić się, pozwalać na okrucieństwa, czy narazić pozycję, wygodne życie i siebie samego na tortury - będzie towarzyszył ludzkości chyba zawsze. źródło: Internet: lubimyczytac.pl
	Ja wiem, że chorujesz na władzę i dla niej gotów jesteś zeszmacić się do cna. źródło: Internet: m.trojmiasto.pl
	W 1976 roku byłem we Francji na paszporcie służbowym i też musiałem się zgłosić na SB. Ale zeszmacić się nie dałem. źródło: NKJP: Internet
	[...] zupełnie zeszmacił się, bo trzeba być szmatą, aby dla poklasku i korzyści publicznie robić z siebie głupka!! źródło: NKJP: Internet
	Myślę też, że co innego będą mówić funkcyjni więźniowie, którzy swoje winy starają się rozłożyć na innych, a co innego ludzie, którzy nawet w strasznych obozowych warunkach nie zeszmacili się i nie zostawali kapo czy oberkapo. źródło: NKJP: Internet

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zeszmaciłem się +(e)m się zeszmacił	zeszmaciłam się +(e)m się zeszmaciła	zeszmaciłom się +(e)m się zeszmaciło	zeszmaciliśmy się +(e)śmy się zeszmacili	zeszmaciłyśmy się +(e)śmy się zeszmaciły
2 os.	zeszmaciłeś się +(e)ś się zeszmacił	zeszmaciłaś się +(e)ś się zeszmaciła	zeszmaciłoś się +(e)ś się zeszmaciło	zeszmaciliście się +(e)ście się zeszmacili	zeszmaciłyście się +(e)ście się zeszmaciły
3 os.	zeszmacił się	zeszmaciła się	zeszmaciło się	zeszmacili się	zeszmaciły się

bezosobnik: zeszmacono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zeszmaćmy się
2 os.	zeszmać się	zeszmaćcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zeszmaciłbym się bym się zeszmacił	zeszmaciłabym się bym się zeszmaciła	zeszmaciłobym się bym się zeszmaciło	zeszmacilibyśmy się byśmy się zeszmacili	zeszmaciłybyśmy się byśmy się zeszmaciły
2 os.	zeszmaciłbyś się byś się zeszmacił	zeszmaciłabyś się byś się zeszmaciła	zeszmaciłobyś się byś się zeszmaciło	zeszmacilibyście się byście się zeszmacili	zeszmaciłybyście się byście się zeszmaciły
3 os.	zeszmaciłby się by się zeszmacił	zeszmaciłaby się by się zeszmaciła	zeszmaciłoby się by się zeszmaciło	zeszmaciliby się by się zeszmacili	zeszmaciłyby się by się zeszmaciły

bezosobnik: zeszmacono by się

bezokolicznik: zeszmacić się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zeszmaciwszy się

gerundium: zeszmacenie się

Zob. szmata