zeszmacić się - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

stać się osobą, która sprzedaje swoje ciało i nie ma zahamowań w życiu seksualnym

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego

seksualność

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

	Jesteś w stanie zeszmacić się dla paru łachów? Serio? kilka razy byłam sponsorowana i to było dyskretne, więc wiem, jak pachną te pieniądze [...]. źródło: Internet: kozaczek.pl
	[...] przedstawiciele jednej i drugiej płci potrafią zeszmacić się do cna lub wzbić się do szczytów wrażliwości. To sprawa osobnicza, a nie płciowości. źródło: NKJP: Internet
	[...] nie warto walczyć o faceta, który zeszmacił się z inną kobietą, a jeśli któraś jest w stanie odbić mojego faceta, to ja go nie chcę. źródło: Internet: coma16.fotkoblog.pl
	[...] zeszmaciła się tylko po to, by pokazać mu, że nie jest jedynym, że nie tylko on mógł ją mieć, że nie jest i nie będzie już jego [...] własnością. źródło: Internet: moblo.pl

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zeszmaciłem się +(e)m się zeszmacił	zeszmaciłam się +(e)m się zeszmaciła	zeszmaciłom się +(e)m się zeszmaciło	zeszmaciliśmy się +(e)śmy się zeszmacili	zeszmaciłyśmy się +(e)śmy się zeszmaciły
2 os.	zeszmaciłeś się +(e)ś się zeszmacił	zeszmaciłaś się +(e)ś się zeszmaciła	zeszmaciłoś się +(e)ś się zeszmaciło	zeszmaciliście się +(e)ście się zeszmacili	zeszmaciłyście się +(e)ście się zeszmaciły
3 os.	zeszmacił się	zeszmaciła się	zeszmaciło się	zeszmacili się	zeszmaciły się

bezosobnik: zeszmacono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zeszmaćmy się
2 os.	zeszmać się	zeszmaćcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zeszmaciłbym się bym się zeszmacił	zeszmaciłabym się bym się zeszmaciła	zeszmaciłobym się bym się zeszmaciło	zeszmacilibyśmy się byśmy się zeszmacili	zeszmaciłybyśmy się byśmy się zeszmaciły
2 os.	zeszmaciłbyś się byś się zeszmacił	zeszmaciłabyś się byś się zeszmaciła	zeszmaciłobyś się byś się zeszmaciło	zeszmacilibyście się byście się zeszmacili	zeszmaciłybyście się byście się zeszmaciły
3 os.	zeszmaciłby się by się zeszmacił	zeszmaciłaby się by się zeszmaciła	zeszmaciłoby się by się zeszmaciło	zeszmaciliby się by się zeszmacili	zeszmaciłyby się by się zeszmaciły

bezosobnik: zeszmacono by się

bezokolicznik: zeszmacić się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zeszmaciwszy się

gerundium: zeszmacenie się

+

zeszmacić się

+

(z KIM)

Zob. szmata