dopełnić - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

spowodować, że coś jest ukończone lub kompletne

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

jakość i intensywność

Ofertę tłumaczeń rosyjskojęzycznej fantastyki dopełniło pięć opowiadań opublikowanych na łamach „Nowej Fantastyki”.

źródło: NKJP: Paweł Laudański: Rosyjskojęzyczna fantastyka w Polsce (2008), Esensja, 2009-07-02

Plemiona zostały rozpędzone, pozbawione ziemi, skazane na wegetację. Alkoholizm i choroby dopełniły dzieła.

źródło: NKJP: Zbigniew Teplicki: Wielcy Indianie Ameryki Północnej, 1994

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dopełniłem +(e)m dopełnił	dopełniłam +(e)m dopełniła	dopełniłom +(e)m dopełniło	dopełniliśmy +(e)śmy dopełnili	dopełniłyśmy +(e)śmy dopełniły
2 os.	dopełniłeś +(e)ś dopełnił	dopełniłaś +(e)ś dopełniła	dopełniłoś +(e)ś dopełniło	dopełniliście +(e)ście dopełnili	dopełniłyście +(e)ście dopełniły
3 os.	dopełnił	dopełniła	dopełniło	dopełnili	dopełniły

bezosobnik: dopełniono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		dopełnijmy rzadziej dopełńmy
2 os.	dopełnij rzadziej dopełń	dopełnijcie rzadziej dopełńcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dopełniłbym bym dopełnił	dopełniłabym bym dopełniła	dopełniłobym bym dopełniło	dopełnilibyśmy byśmy dopełnili	dopełniłybyśmy byśmy dopełniły
2 os.	dopełniłbyś byś dopełnił	dopełniłabyś byś dopełniła	dopełniłobyś byś dopełniło	dopełnilibyście byście dopełnili	dopełniłybyście byście dopełniły
3 os.	dopełniłby by dopełnił	dopełniłaby by dopełniła	dopełniłoby by dopełniło	dopełniliby by dopełnili	dopełniłyby by dopełniły

bezosobnik: dopełniono by

bezokolicznik: dopełnić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: dopełniwszy

gerundium: dopełnienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: dopełniony

odpowiednik aspektowy: dopełniać

Rz_nieżywotny

+

dopełnić

+

CO | CZEGO

Zob. pełnić