-
1.
sposób, w jaki coś jest ułożone lub rozmieszczone w przestrzeni względem siebie -
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości przestrzeni
ułożenie względem siebie -
- normalne, odpowiednie ułożenie
- ułożenie ciała, dłoni; spodni; kart, komiksów, plików; nakrycia na stole, serwetki, sztućców, zastawy stołowej
-
Wsunęła stopy w szpilki, po raz ostatni rzuciła wzrokiem na pokój, żeby zapamiętać ułożenie rzeczy, i wyszła na korytarz.
źródło: NKJP: Eugeniusz Dębski: Aksamitny Anschluss, 2001
[...] założył nogę za nogę, poprawił ułożenie poły marynarki.
źródło: NKJP: Jacek Dukaj: W kraju niewiernych, 2005
Kobieta w świątyni pokazuje mi specjalny, dziękczynny sposób ułożenia dłoni.
źródło: NKJP: Manuela Gretkowska: Światowidz, 1998
Obecni na miejscu archeolodzy stwierdzili - tu musiał być cywilny cmentarz. Świadczyło o tym zarówno ułożenie grobów jak i resztki trumien.
źródło: NKJP: Krzysztof Smura: Miejsca po grobach były jak ptasie gniazda, Gazeta Poznańska, 2001-10-27
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. ułożenie
ułożenia
D. ułożenia
ułożeń
C. ułożeniu
ułożeniom
B. ułożenie
ułożenia
N. ułożeniem
ułożeniami
Ms. ułożeniu
ułożeniach
W. ułożenie
ułożenia
Inne uwagi
Zwykle lp
-
+ ułożenie + CZEGO -
Zob. łożyć, por. ułożyć