hagiograficzny

Ale czy wieloletni pobyt na emigracji, gdzie według hagiograficznych biografii wręcz biedował, nie stępił tego poczucia wielkości? Leninowi na emigracji nie żyło się wcale źle. Utrzymywał się z dochodów maleńkiego pólka naftowego, którego właścicielką była jego matka. Czyli był po prostu wrednym burżujem. Zresztą lubił typowy, uregulowany mieszczański tryb życia.

źródło: NKJP:Paweł Wroński: 30 strzałów z Aurory, Gazeta Wyborcza, 1997-11-07

To, czego nie udało mu się wycisnąć z rozmówcy, uzupełnił w krótkich hagiograficznych tekstach omawiających kolejne etapy bogatej filmowo-teatralnej kariery Pacino. Na prawdziwą biografię Pacino trzeba więc jeszcze poczekać.

źródło: NKJP: Janusz Wróblewski: Antysztuka wywiadu, Polityka, 2007-06-16

Filmowi szydercy szybko ściągnęli na siebie reakcję narodowców spod znaku generała Mieczysława Moczara. Najpierw publicystyczną pułkowników Załuskiego i Putramenta. A potem filmową w formie serii filmów hagiograficznych w rodzaju „Skąpani w ogniu” i „Hubal” czy przygodowych jak „Gdzie jest generał?” i „Czterej pancerni”.

źródło: NKJP: Adam Krzemiński: Etyka, estetyka, swastyka, Polityka, 2004-12-11