-
1.
dawna machina wojenna używana do rzucania pocisków na dużą odległość -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
broń
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
Pieśń o Wilhelmie Marszałku przejmująco, acz z dużą dozą literackiej fantazji, przedstawiła kolejne, nieudane próby zastraszenia obrońców - umieszczenie dziecka na przygotowanej do strzału katapulcie, wymachiwanie nim czy budowanie szubienicy.
źródło: NKJP: Dariusz Piwowarczyk: Słynni rycerze Europy: Rycerze w służbie dam i dworu, 2009
9 stycznia 1258 r. wojska Hulagu-chana zajęły pozycje wokół miasta i rozpoczęły bombardowanie murów obronnych z różnych katapult.
źródło: NKJP: Lech Kańtoch: Najeźdźcy z Wielkiego Stepu, Polityka, nr 6 - nr 4 (2589), 2007-01-27
Tatarzy wpadli wówczas na makabryczny pomysł: zwłoki zmarłych z powodu zarazy wystrzeliwali katapultami za mury atakowanego miasta.
źródło: NKJP: Marcin Rotkiewicz: Chwała chorobie, Polityka, nr 2625, 2007-10-20
Na galerze, która uciekła przed odpływem daleko w morze, widać było tylko jednego czuwającego przy katapulcie żołnierza.
źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Smoczy pazur, 2003
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. katapulta
katapulty
D. katapulty
katapult
C. katapulcie
katapultom
B. katapultę
katapulty
N. katapultą
katapultami
Ms. katapulcie
katapultach
W. katapulto
katapulty
-
fr. catapulte
niem. katapult
z łac. catapulta ' machina wojenna do wyrzucania pocisków'